Πέμπτη, 26 Μαρτίου 2015

ΑΤΕΧΝΩΣ / Τρεις μικρές ιστορίες (με μεγάλες προεκτάσεις) για τη μετανάστευση και την υπερορία


Τι είναι αυτό που διώχνει έναν άνθρωπο από τον γενέθλιο τόπο του, τον αναγκάζει να διασχίσει χιλιάδες χιλιόμετρα και να εγκατασταθεί σε έναν άγνωστο τόπο που κανέναν δε γνωρίζει, ούτε τη γλώσσα, ούτε καλά καλά τι θα του ξημερώσει η επόμενη μέρα; 

ΑΤΕΧΝΩΣ / Ο Μανώλης Χιώτης και το τραγούδι για τον Άρη Βελουχιώτη που χάθηκε


Πίσω από κάθε τραγούδι και ό,τι αυτό μάς «λέει», βρίσκεται πάντα μια ιστορία που τις περισσότερες φορές είναι άγνωστη στο ευρύ κοινό. Μια ιστορία που ξεκινά κατά τη σύλληψη της ιδέας (όχι σπάνια και πριν ακόμα γεννηθεί αυτή) ξετυλίγεται με τη συνεργασία των δημιουργών και ολοκληρώνεται με την παράδοση του τραγουδιού στον τελικό αποδέκτη, που δεν είναι άλλος από το λαό.

ΑΤΕΧΝΩΣ / «Δεν μπορούμε ν’ αφήσουμε το δέρμα μας να είναι το σύνορό μας»


Οκτώβρης 1999. Mεταξουργείο, Bάθης, Ψυρρή, Eξάρχεια, Ομόνοια. Φωνάζοντας «είμαι ορθόδοξος εγώ, ρε» ο 23χρονος Παντελής Καζάκος οπλισμένος με περίστροφο πυροβολεί όποιον μετανάστη έχει την ατυχία να βρεθεί μπροστά του σ’ αυτή τη διαδρομή θανάτου και ταυτόχρονα σκουρόχρωμο δέρμα. Από το μίσος του πέφτουν νεκροί δυο και τραυματίζονται εφτά μετανάστες, κάποιοι από τους οποίους δεν θα μπορέσουν ποτέ ξανά να σταθούν όρθιοι στα πόδια τους.

ΑΤΕΧΝΩΣ / Λεβ Γιασίν, η «μαύρη αράχνη» της κόκκινης αρμάδας


Υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους αθλητές όλων των εποχών, ένας αθλητής που προπορεύτηκε της εποχής του, ο κορυφαίος -των κορυφαίων- τερματοφύλακας στον κόσμο για τον 20ο αιώνα και ίσως ο μεγαλύτερος στην ιστορία του ποδοσφαίρου. Ο Λεβ Ιβάνοβιτς Γιασίν, έφυγε πρόωρα από τη ζωή (μόλις στα 60 του χρόνια) μια μέρα σαν σήμερα, στις 20 Μάρτη του 1990, αφήνοντας στη μνήμη των φίλων του ποδοσφαίρου μερικές από τις ομορφότερες στιγμές του αθλήματος και το όνομά του χαραγμένο με χρυσά γράμματα στην ιστορία του παγκόσμιου αθλητισμού.

Παρασκευή, 20 Μαρτίου 2015

ΑΤΕΧΝΩΣ / «Ρε μπαγάσα! Περνάς καλά εκεί πάνω;»…


«Κάποτε θα με διαβάσεις ίσως, θ’ ακούσεις τα τραγούδια μου, θα με κατανοήσεις. Αλλά δε θάμαι πια εγώ, θάναι αυτή η μάσκα που φορούν στους πεθαμένους. Όσους τους χρησιμοποιούν μετά τον θάνατό τους, όταν οι ίδιοι δεν υπάρχουν. Όσο υπήρχα με φοβόσουν. Όσο υπήρχα δε με άντεχες. Δεν είχες καν τη δύναμη να μείνεις ένα δευτερόλεπτο κοντά, άμα σου το ζητούσα. Θα προτιμούσα να μη με διάβαζες ποτέ. Είναι καλύτερο ν’ αγοράσεις ή να κλέψεις ένα μπλουζάκι με τη φάτσα μου επάνω τυπωμένη. Κι ας σου φαίνεται γελοίο. κι ας μου φαίνονταν γελοίο.»

Οικοδόμος / Η ενδοσχολική βία δεν αντιμετωπίζεται με τα ΜΑΤ κ. υπουργέ…


"Τη συγκρότηση επιτροπής που θα εξετάσει τη συμβολή της Αστυνομίας στην αντιμετώπιση του φαινομένου της ενδοσχολικής βίας ανακοίνωσε ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη Γιάννης Πανούσης"!!!, σύμφωνα με την Αυγή που θεώρησε περιττό να σχολιάσει την είδηση.

Τετάρτη, 18 Μαρτίου 2015

ΑΤΕΧΝΩΣ / Ο Βαγγέλης δεν χώραγε σε μια κοινωνία που ξαφνικά ανακάλυψε ότι έχασε την παρθενιά της…


Το σκηνικό που στήθηκε μετά την ανακάλυψη της σορού του Βαγγέλη είναι γνώριμο. Πόνος βαθύς αλλά και κροκοδείλια δάκρυα, ειδικοί και «ειδικοί», ερευνητές, πορίσματα, αναλύσεις και σενάρια, σχόλια και ευχολόγια στα δελτία ειδήσεων αλλά και σε κάθε εκπομπή που «σέβεται το κοινό της», ασχέτως αν το προηγούμενο ή το επόμενο θέμα της είναι τα ζώδια ή η παρουσίαση εσωρούχων. Διαπιστώσεις ―οι περισσότερες― αληθινές μεν, πλην όμως, προσεγγίσεις επιφανειακές, προσανατολισμένες στο «ξύσιμο» του θυμικού ενός κόσμου που τον πνίγει η θλίψη και η οργή· μέχρι εκεί.

Τρίτη, 17 Μαρτίου 2015

ΑΤΕΧΝΩΣ / Για ποια αξιοπρέπεια μιλάτε ρε γαμώτο;


Κατά τρόπο μαγικό ―με το πάτημα θαρρείς ενός κουμπιού― καταραμένες λέξεις που τόσο σημάδεψαν τη ζωή μας αντικαταστάθηκαν από νέες· έπαψαν να τις χρησιμοποιούν οι αναλυτές που μπουκώνουν μασημένη σκέψη τους ταλαιπωρημένους εγκεφάλους μας. Τα πουκάμισα έξω αντικατέστησαν τις γραβάτες, οι ψευτοκουτσαβακισμοί τον υπερβάλλοντα ζήλο και οι αποφάσεις για-όλα-αυτά-που-θα-γίνουν-για-μένα-χωρίς-εμένα παίρνονται τώρα σε δωμάτια ξενοδοχείων και όχι σε αίθουσες υπουργείων.

Δευτέρα, 16 Μαρτίου 2015

ΑΤΕΧΝΩΣ / Να πιει ο «κομαντάντε», να ξεδιψάσει… (Μια αληθινή ιστορία)

(Η ιστορία είναι αληθινή. Μόνο τα ονόματα άλλαξα.)

Μερικές φορές από το τίποτα σχεδόν ξεπηδούν στη μνήμη εικόνες που ανασυνθέτουν παλιά περιστατικά, παραμερισμένα στις σκοτεινές σήραγγες της ανελέητης καθημερινότητας. Φτάνει μια αφορμή, ένας ήχος, μια μυρωδιά, ένα πρόσωπο που μοιάζει με κάποιο άλλο, δυο λόγια κάποιου φίλου και σηκώνονται τότε τα κασμαδάκια της λήθης και σκάβουν τη φλέβα της ψυχής και βγάζουν στο φως κάποια απ’ όσα η ζωή αποθήκευσε εκεί με τα χρόνια. Θύμησες, έγνοιες, αγωνίες, φόβους, όνειρα, κατάρες… Ή μια γλυκόπικρη ιστορία από κείνες που μπορεί να συμβαίνουν δίπλα μας κάθε στιγμή και να μη τις «διαβάσουμε» ποτέ. Που αν τύχει όμως και τις «διαβάσουμε» μάς γεμίζουν με συναισθήματα που μόνο ο άνθρωπος έχει το προνόμιο να αισθανθεί.

Πέμπτη, 12 Μαρτίου 2015

Οικοδόμος / Οικοδόμοι παλικάρια ― Αφιερώνεται στους οικοδόμους που με μπράτσα και ψυχή έσπρωξαν προς τα μπρος τους τροχούς της ζωής και της ιστορίας


Αφιερώνεται στους οικοδόμους που με μπράτσα και ψυχή έσπρωξαν προς τα μπρος τους τροχούς της ζωής και της ιστορίας.

ΑΤΕΧΝΩΣ / Ένα ποίημα και μια φωτογραφία για τη σιωπή


Πολλές φορές η σιωπή μιλά και έχει πολλά να μάς πει, φτάνει οι κεραίες μας να είναι ευαίσθητες και δεκτικές. Πάντα θαύμαζα τους ποιητές που με μια χούφτα λέξεις μπορούν να γεμίσουν τις πιο απόμερες γωνιές της ανθρώπινης ψυχής. Ο Τάσος Λειβαδίτης κατέχει μια θέση ξεχωριστή ανάμεσά τους. Ποιητής της σιωπής, της πληγωμένης αισιοδοξίας και των πιο ―ίσως― άπιαστων ονείρων.

Οικοδόμος / Τι Μπέος… τι Συριζαίος!!! (Αφιερωμένο εξαιρετικά στον κ. Ανανδρανιστάκη της «Αυγής»)


Προηγείται η είδηση:

Παρασκευή, 6 Μαρτίου 2015

ΑΤΕΧΝΩΣ / Η αλληλεγγύη στην Κούβα ασπίδα στην επίθεση του ιμπεριαλισμού


Το τέλος του 2014 επιφύλαξε μια βαρυσήμαντη νίκη για το λαό της Κούβας. Η κυβέρνηση των ΗΠΑ αναγνωρίζοντας και επίσημα (διάγγελμα του προέδρου Ομπάμα) την αποτυχία της μέχρι τώρα πολιτικής της να λυγίσει τον Κουβανικό λαό, προχώρησε στην απελευθέρωση και των άλλων τριών Κουβανών πατριωτών που κρατούνταν κλεισμένοι για δεκαπέντε χρόνια σε αμερικανικές φυλακές.

Οικοδόμος / Ημεροδρόμος. Αύριο τι;


Μερικές φορές μπορεί να τα έχει κανείς όλα ―ικανότητες, όρεξη για σκληρή δουλειά, ανθρώπους να τον στηρίζουν― και να του λείπει η εξυπνάδα. Εκείνο το στοιχείο δηλαδή που από τη στιγμή που γεννιέται μέχρι να πεθάνει, το σύστημα (αυτό το σύστημα) του πιπιλίζει το μυαλό ότι είναι το κυριότερο που χρειάζεται για να ξεχωρίσει από τους άλλους.

ΑΤΕΧΝΩΣ / «Νικολάκη μη παίζεις με τα κανάλια!!»


Τη θυμάμαι καλά. Μεγάλη σε όλες τις διαστάσεις της. Κλεισμένη σε ένα ξύλινο κουτί που γυάλιζε και τη μια όψη του την κάλυπτε ένα σκούρο τζάμι. Δίπλα στο τζάμι ξεχώριζαν δυο σειρές από κουμπιά και διακόπτες, πάνω από την ονομασία της μάρκας. Η θέση της πάνω σ’ ένα στενό τραπεζάκι με ένα ράφι χαμηλά και ψηλόλιγνα πόδια που κατέληγαν σε μικρά ροδάκια. Τη ράχη της στόλιζε πάντα το αριστοτεχνικά πλεγμένο από τα χέρια της μάνας λευκό σεμέν που, πριν την ανοίξει, το γύριζε και το δίπλωνε προς τα πάνω με προσοχή, και όταν την έκλεινε το επανέφερε στη θέση του «ζυγίζοντας» με το βλέμμα της τις αποστάσεις και διορθώνοντας μέχρι να επιτευχθεί η συμμετρία.