Κυριακή, 16 Δεκεμβρίου 2012

Ξέρουν, τα φράγματα που υψώνουν θα τα σπάσουμε εμείς, με τη δύναμή μας, αρκεί να πιστέψουμε σ’ αυτήν και να την εμπιστευτούμε…


Κράνη, κάγκελα, τρομοκρατία, οι ήρωές μας δεν έπεσαν γι’ αυτή τη  σιδερόφραχτη «δημοκρατία». Η επίδειξη δύναμης από την κυβέρνηση βαδίζει πια σε επικίνδυνα μονοπάτια. Οι ίδιες σκηνές σε πολλές πόλεις τη μέρα του «εορτασμού» της επετείου της Επανάστασης του 1821. Αστυνομοκρατία, απαγορεύσεις, κάγκελα, γκλομπς, χημικά, συγκομιδή νερατζιών (!), διαπιστεύσεις για την παρέλαση (!!), στη Βουλή ελεύθεροι σκοπευτές (!!!).

Οι κυβερνώντες, οι χορηγοί και τα τσιράκια  τους, πίσω από τις ασπίδες των κρανοφόρων, τολμούν να μιλούν υπέρ  κάποιας «πατρίδας», στην οποία δεν χωράμε εμείς, ο λαός. Τολμούν να επικαλούνται τους ήρωές μας που θυσιάστηκαν για να ζήσουμε ελεύθεροι από κάθε είδους σκλαβιά. Τα πήραν όλα, δικά τους. «Δική» τους η πατρίδα, «δική» τους η ιστορία, «δικό» τους το παρόν, «δικό» τους το μέλλον.

Κάθε αντίθετη φωνή να πνιγεί, κάθε διαμαρτυρία να τσακιστεί. Προσαγωγές, ξύλο, συλλήψεις. Ποδοπατούν τη λαϊκή οργή, τσαλακώνουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, ξηλώνουν όνειρα, φτύνουν συνειδήσεις, αρπάζουν, κλέβουν, βιάζουν τη ζωή μας.

Οι κινήσεις τους όμως δεν μπορούν να κρύψουν το φόβο που νιώθουν όταν σταθούμε απέναντί τους. Ξέρουν πως το «ποτάμι» φουσκώνει. Ξέρουν πως σύντομα δεν θα μπορούν να το συγκρατήσουν. Ξέρουν, τα φράγματα που υψώνουν θα τα σπάσουμε εμείς, με τη δύναμή μας, αρκεί να πιστέψουμε σ’ αυτήν και να την εμπιστευτούμε…