ΑΤΕΧΝΩΣ / Μήτσος Παπαρήγας, Ηγέτης-μάρτυρας της εργατιάς

Στις 20 Φλεβάρη του 1949, δολοφονείται άνανδρα στα υπόγεια της Γενικής Ασφάλειας Αθηνών ο Γενικός Γραμματέας της ΓΣΕΕ και στέλεχος του ΚΚΕ, Μήτσος Παπαρήγας. Η δολοφονία γίνεται παραμονές της δίκης του και παρουσιάζεται από την κυβέρνηση ως «αυτοκτονία», για να φανεί ότι δήθεν «δεν είχε την τόλμη» να αντιμετωπίσει το στρατοδικείο· με σκοπό να κλονιστεί το αγωνιστικό φρόνημα χιλιάδων αγωνιστών που γέμιζαν τις φυλακές και τα ξερονήσια και να σπιλώσει την προσωπικότητα του κομμουνιστή ηγέτη.

Οικοδόμος / Ποιος κάνει «ξεχωριστή συγκέντρωση»;

Λιωμένη καραμέλα θυμίζει η μόνιμη επωδός ότι το ΠΑΜΕ «προχώρησε σε ξεχωριστή συγκέντρωση». Έτσι ακούστηκε και σήμερα από ΜΜΕ που, κατά τα άλλα,  πρόβαλλαν πλάνα από την «κανονική» συγκέντρωση των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ.

ΑΤΕΧΝΩΣ / Λούης Τίκας, ο Έλληνας άξιος γιος της εργατικής τάξης των ΗΠΑ

101 χρόνια από τη «Σφαγή του Λάντλοου» (20 Απρίλη 1914)

Όταν το 1906 ο νεαρός Ηλίας Σπαντιδάκης αποβιβαζόταν στο «Έλις Άιλαντ» της Νέας Υόρκης δεν μπορούσε να φανταστεί ότι μια από τις ηρωικότερες σελίδες του αμερικανικού και παγκόσμιου εργατικού κινήματος θα γραφόταν και με το δικό του αίμα. Όπως χιλιάδες άλλοι συνομήλικοί του απ’ όλη την Ελλάδα, εγκατέλειψε το Ρέθυμνο με προορισμό την αμερικανική «γη της επαγγελίας», για να βρει την «τύχη» του στα ανθρακωρυχεία ή στις φάμπρικες. Εκεί όπου, ως Λούης Τίκας, θα γινόταν ο ήρωας της εργατικής τάξης της πολιτείας του Κολοράντο και σύμβολο των εργατικών αγώνων στις ΗΠΑ.

Οικοδόμος: «Συνεχίζουμε»! ― Στιγμές από την εκδήλωση για την 30χρονη δράση του Συνδικάτου Οικοδόμων Αθήνας (2 VIDEO + 46 Φωτογραφίες)

Την Κυριακή 19 του Οκτώβρη έγινε στο Εκθεσιακό Κέντρο Περιστερίου η εκδήλωση που οργάνωσε η διοίκηση του Συνδικάτου Οικοδόμων Αθήνας για τα 30 χρόνια από την ίδρυση της οργάνωσης. 

Οικοδόμος: Αχτίδες αισιοδοξίας

Όταν κλειστείς στο καβούκι σου νιώθεις ότι γίνεσαι ―κατά κάποιο τρόπο― το κέντρο του κόσμου. Ενός κόσμου άνισου, άδικου, δολοφονικού και αδηφάγου σαν άγριο θηρίο, που σε ξεχώρισε ανάμεσα στο πλήθος και βάλθηκε να σε κατασπαράξει. Η ανεργία δημιουργήθηκε για να μείνεις εσύ χωρίς δουλειά, τα χρέη γεννήθηκαν για να πνίξουν την ύπαρξή σου, το μεροκάματό σου είναι μικρό γιατί τέτοιο μεροκάματο σου αξίζει. Η απογοήτευση που σε πλημμυρίζει και μαζί οι ανασφάλειες, η έλλειψη αυτοπεποίθησης, ακόμα και αυτή η κακή σχέση που αποχτάς με τον καθρέφτη σου σχηματίζουν γύρω σου έναν βούρκο που σε παγιδεύει και σε ρουφάει, πότε αργά, ηδονικά, όταν συναναστρέφεσαι με άλλους κλεισμένους στο καβούκι τους, και πότε μονομιάς, σχεδόν απάνθρωπα, όταν έρθεις σε επαφή με κάποιον που δεν σου μοιάζει. Το να κλειστείς στο καβούκι σου είναι εύκολο. Μπορείς να βρεις ―και αν δεν μπορείς, θα εφεύρεις― πολλούς λόγους που να δικαιολογούν μια τέτοια επιλογή σου. Πάντα, βέβαια, οι λόγοι αυτοί βαρύνουν τους άλλους, ποτέ εσένα.

ΕΝΩΜΕΝΟ ΚΤΙΣΤΑΔΙΚΟ: Σωτηρία Βασιλακοπούλου

Η Σωτηρία Βασιλακοπούλου ήταν φοιτήτρια της Παντείου (σημερινό Πάντειο Πανεπιστήμιο) και μέλος της Κομμουνιστικής Νεολαίας Ελλάδας (ΚΝΕ). Στις 28 Ιούλη του 1980, μαζί με συντρόφους της, νέα παιδιά, βρισκόταν έξω από την πύλη του εργοστασίου “ETMA” και μοίραζαν προκηρύξεις στους εργάτες. Η Σωτηρία δολοφονήθηκε από την εργοδοσία με φριχτό τρόπο. Πούλμαν της επιχείρησης που μετέφερε εργάτες που σχόλασαν, με την ρητή εντολή να περάσει με μεγάλη ταχύτητα από την πύλη (για να μην προλάβουν οι εργάτες να απλώσουν τα χέρια τους και να πάρουν τις προκηρύξεις), πέρασε από πάνω της και την πολτοποίησε.

Οικοδόμος: Ο «Παλμός» των οικοδόμων «χτυπάει» πάλι δυνατά!

Μετά από σχεδόν οχτώμισι χρόνια αισθητής απουσίας, κυκλοφόρησε ξανά η εφημερίδα του Συνδικάτου Οικοδόμων Αθήνας (Νέα Έκδοση), «τα δικά μας νέα από τον ΠΑΛΜΟ ΤΩΝ ΟΙΚΟΔΟΜΩΝ«. Η έκδοση της εφημερίδας των οικοδόμων, της δικής μας εφημερίδας,  έρχεται σε μια περίοδο που ο κλάδος των κατασκευών έχει σχεδόν ολοκληρωτικά καταρρεύσει ως «παράπλευρη απώλεια» της καπιταλιστικής κρίσης, και χιλιάδες οικοδόμοι και γενικότερα εργαζόμενοι σπρώχνονται με τη βία σε συνθήκες πλήρους ισοπέδωσης και εξαθλίωσης από τις κυβερνήσεις του κεφαλαίου. Η περίοδος που διανύουμε είναι κρίσιμη και για το περαιτέρω ξήλωμα (που διαφαίνεται στον ορίζοντα) των όποιων δικαιωμάτων και κατακτήσεών μας απόμειναν. Οι κυβερνήσεις ότι έχουν να «πουν» στους εργάτες, στο λαό, το «λένε» με νομοσχέδια και καταστολή.

ΕΝΩΜΕΝΟ ΚΤΙΣΤΑΔΙΚΟ: Όταν η ελληνική κυβέρνηση, αντί να καταδικάσει τα εγκλήματα των σιωνιστών στη Γάζα, «προωθούσε» Έλληνες ανέργους οικοδόμους για δουλειά στο Ισραήλ…

"Πανοικοδομική", Φλεβάρης 1988

Η Ισραηλινή θηριωδία που εξελίσσεται τις τελευταίες μέρες στη Λωρίδα της Γάζας και έχει θύματά της εκατοντάδες μέχρι στιγμής Παλαιστινίους αμάχους (μεταξύ των οποίων και πολλά παιδιά), είναι ένα ακόμα επεισόδιο  της εγκληματικής δράσης του Ισραηλινού στρατού κατοχής  στην πολύπαθη αυτή γωνιά τη γης. Ανατρέχοντας στην ιστορία των τελευταίων δεκαετιών θα δούμε πολλές σελίδες βαρβαρότητας των Ισραηλινών «γραμμένες» πάντα με το αίμα των Παλαιστινίων.

ΕΝΩΜΕΝΟ ΚΤΙΣΤΑΔΙΚΟ: «Μ’ αίμα χτισμένο»…

Η Ελλάδα μετά το ’50. Οι άνθρωποι της δουλειάς, του μεροκάματου, του καθημερινού αγώνα για επιβίωση, πασχίζουν να  επουλώσουν τις πληγές που άφησε πίσω του ο εμφύλιος, κάτω από το άγρυπνο μάτι του χωροφύλακα, τα πιστοποιητικά «κοινωνικών φρονημάτων», τη σκληρή λιτότητα που τους επιβάλουν οι κυβερνήσεις των «νικητών».  Οι οικοδόμοι «σηκώνουν» γιαπιά σε κάθε γειτονιά. Χιλιάδες εργάτες πουλάνε για ένα κομμάτι ψωμί τη δύναμή τους για να γίνει η Αθήνα μεγαλούπολη, την ίδια ώρα που το «κεραμίδι» για τους ίδιους και την οικογένειά τους  φαντάζει κάθε άλλο παρά αυτονόητο.

Οικοδόμος: 23 Γενάρη 1933: Η σφαγή των προλετάριων της Νάουσας - (Πόσο «άλλαξαν οι εποχές» από τότε;...)

"Ο ΝΕΟΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ", 25 Γενάρη 1933

Έξι εργάτες νεκροί και πολλοί βαριά τραυματισμένοι ήταν ο αιματηρός απολογισμός του συλλαλητηρίου των εργατών της Νάουσας στις 23 Γενάρη του 1933, που διαμαρτύρονταν για το πέταγμά τους στο δρόμο από τους μεγαλοκαρχαρίες εργοστασιάρχες Λαναρά και Κύρτση. Τρεις χιλιάδες ήταν οι εργάτες που συγκεντρώθηκαν μαζί με τις οικογένειές τους μπροστά στο δημαρχείο της πόλης ζητώντας ψωμί και δουλειά, για να πάρουν «απάντηση» τις σφαίρες από τα όπλα των χωροφυλάκων του κράτους των κεφαλαιοκρατών και του Βενιζέλου.

Οικοδόμος: «Λευκή νύχτα», μαύρη ζωή

Η απόφαση της πλειοψηφίας (ΠΑΣΟΚ-Ν.Δ. και κάποιοι  κυβερνώντες «αριστεροί») του Συμβουλίου της Περιφέρειας Αττικής, μετά από αίτημα του Εμπορικού Συλλόγου Αθήνας και του Δήμαρχου Αθηναίων Καμίνη, για διοργάνωση «Λευκής νύχτας» το Σάββατο 28 Δεκέμβρη (σύμφωνα με την οποία τα εμπορικά καταστήματα θα μείνουν ανοικτά ως τις 11 το βράδυ!) έρχεται σε μια περίοδο που  η ζωή των εργαζόμενων και της μεγάλης πλειοψηφίας του λαού έχει κυριολεκτικά μαυρίσει.

Οικοδόμος: Πρέπει εσύ να το πεις...και να το κάνεις...

Όταν κλείνεις την τηλεόραση και βγαίνεις στο δρόμο ανακαλύπτεις μια άλλη πραγματικότητα, από αυτή που είχες συνηθίσει ξαπλωμένος στο ένα τετραγωνικό του καναπέ σου. Στην πραγματικότητα αυτή δεν έχουν θέση οι πλαστές πινακίδες του Λιάπη, ή οι επενδύσεις του Τσακαλώτου. Οι εικόνες που την κατακλύζουν δεν έχουν σχέση με τα τηλεοπτικά πλάνα κοινοβουλευτικού διαλόγου, τις αψιμαχίες των πολιτικών στα πάνελ, τις μπογιατισμένες με χρυσόσκονη ανάκαμψης αναλύσεις και τα ψεύτικα λόγια συμπάθειας των δημοσιογράφων παρουσιαστών.

Οικοδόμος: Με αφορμή το «ειδικό πρόγραμμα συνταξιοδότησης» του βουλευτή κ. Τσουκαλά

Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Δημήτρης Τσουκαλάς δήλωσε στο φετινό βουλευτικό «πόθεν έσχες» του 1.000.000 ευρώ, τα οποία δικαιολόγησε ως αποζημίωση από «ειδικό πρόγραμμα συνταξιοδότησης»  της ιδιωτικής  τράπεζας στην οποία εργαζόταν. Ο κ. Τσουκαλάς εκτός από βουλευτής είναι σήμερα συνταξιούχος τραπεζικός και πριν μεταπηδήσει στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ήταν για πολλά χρόνια στέλεχος του ΠΑΣΟΚ και συνδικαλιστικό στέλεχος της ΠΑΣΚΕ στον χώρο των τραπεζών (πρόεδρος ΟΤΟΕ κλπ).

Οικοδόμος: Θα μπορούσε να είναι πετυχημένο ανέκδοτο. Δεν είναι: "Μαθήματα συνδικαλισμού και... διαδηλώσεων από τη ΓΣΕΕ"...

"―Πώς μπορεί να υψωθεί ένα πανό; ―Ποια είναι τα πιο έξυπνα συνθήματα;"

Οικοδόμος: Με το κεφάλι ψηλά (κόντρα σε καιρό και «δαίμονες»)

«Με το κεφάλι ψηλά» έγραφε το πλακάτ στην πλάτη της εξέδρας της σημερινής απεργιακής συγκέντρωσης του ΠΑΜΕ στην Ομόνοια. Με το κεφάλι ψηλά κατέβηκαν χιλιάδες κόσμου αψηφώντας τη δυνατή βροχή που έπεφτε κατά τη διάρκεια των ομιλιών και του μεγαλύτερου μέρους της πορείας. Με ομπρέλες, φορώντας αδιάβροχα, κάποιοι χρησιμοποιώντας αυτοσχέδιους τρόπους προφύλαξης, και πολλοί βρεγμένοι,  πολλές χιλιάδες διαδηλωτές αψήφησαν ακόμα τις απειλές της εργοδοσίας, την συκοφάντηση των εργατικών αγώνων και  την τηλε-τρομοκρατία των απανωτών βίντεο από τη δολοφονική επίθεση στο Ν. Ηράκλειο, που δίνονται «με δόσεις» στη δημοσιότητα, και βρέθηκαν για μια ακόμα φορά στους δρόμους του αγώνα.

Οικοδόμος: Έχω ΑΠΕΡΓΙΑ σήμερα!

ΑΠΕΡΓΩ! Γιατί τσάκισα -μαζί με τα κόκαλά μου- τα πιο παραγωγικά μου χρόνια στο γιαπί, την ώρα που οι εργολάβοι και οι κατασκευαστές θησαύριζαν από τον ιδρώτα μου και σήμερα μου λένε πως «είμαι μεγάλος» για ν’ ανέβω στη σκαλωσιά.

Οικοδόμος: Ο αγώνας γίνεται ακόμα πιο όμορφος όταν φέρνει τη νίκη!

Ο αγώνας γίνεται ακόμα πιο όμορφος όταν φέρνει τη νίκη! Και η νίκη έρχεται όταν πιστέψουμε στον αγώνα. Οι εργαζόμενοι  της «ΑΤΕΡΜΩΝ ΑΤΕΕ» δείχνουν την κατεύθυνση που οφείλουν να ακολουθήσουν όλοι οι εργαζόμενοι για να σπάσουν τα αδιέξοδα που τους οδηγούν οι αντεργατικές πολιτικές της τρόικας και της  κυβέρνησης. Όταν παρθεί η απόφαση, και όλοι οι εργαζόμενοι γίνουν μια γροθιά συσπειρωμένοι στα ταξικά σωματεία τους,  καμιά εργοδοσία, καμιά κυβέρνηση, καμιά δύναμη δεν μπορεί να τους σταματήσει.

Οικοδόμος: Με αφορμή όσα παρακολουθούμε μετά τη δολοφονική επίθεση στο Ν. Ηράκλειο

Μετά τη δολοφονία των δυο χρυσαυγιτών και τον βαρύτατο τραυματισμό ακόμα ενός, από –σύμφωνα με όσα ακούμε και διαβάζουμε στα ΜΜΕ- επαγγελματίες δολοφόνους, είμαστε θεατές μιας παράστασης που ξεπερνάει ακόμα και τα συνήθως εύκαμπτα «όρια του παραλόγου». Τα τηλεοπτικά πλάνα εναλλάσσονται  με ρυθμό καταιγιστικό, σαν σφαίρες, και με χτυπήματα… «double tap» (το μάθαμε και αυτό…) σημαδεύουν  ταυτόχρονα  στο θυμικό και στη συνείδηση του υποδοχέα-τηλεθεατή.

Οικοδόμος: Χαλυβουργούς τους λέγανε και δώσανε γροθιά στο μαχαίρι

Ήταν φθινόπωρο του 2011. «Χαλυβουργία Ελλάδος» στον Ασπρόπύργο. Μέσα στην εντατικοποίηση της παραγωγής που οφειλόταν στις συσσωρευμένες παραγγελίες και την αύξηση των εξαγωγών, η εργοδοσία επικαλούμενη την «κρίση», στέλνει τελεσίγραφο στους εργάτες απαιτώντας  να  αποδεχτούν  πέντε ώρες δουλειάς τη μέρα και αντίστοιχα μείωση στους μισθούς τους. Τους εκβιάζει πως αν δεν συμφωνήσουν  θα απολύσει 180 άτομα και τους δίνει προθεσμία λίγες μέρες μέχρι να απαντήσουν. Μια μέρα πριν τη λήξη της προθεσμίας απολύει αιφνιδιαστικά 18 εργάτες.

Οικοδόμος: Μέχρι «τ’ όνειρο ζωή να γίνει» - Στο Σύνταγμα με το ΠΑΜΕ

Από την προσυγκέντρωση των οικοδόμων,  των εργαζομένων στις κατασκευές και σε άλλους κλάδους στην πλατεία Κάνιγγος, φάνηκε πως ο κόσμος είναι πολύς. Όταν φτάναμε συντεταγμένα στην Ομόνοια, κι άλλα ανθρώπινα ποτάμια έκλειναν σταδιακά τους γύρω δρόμους. Τα σύννεφα στον ουρανό παρέδωσαν από νωρίς τη σκυτάλη στις λαμπερές ακτίνες του ήλιου που έκαναν  τα χρώματα στα πλακάτ και τις σημαίες μας να φαίνονται ακόμα πιο καθαρά, σαν τα πρόσωπα των ανθρώπων του μόχθου, των ανέργων, των απόμαχων της δουλειάς και της νεολαίας  που είχαν πλημμυρίσει την πλατεία και το γύρω οδόστρωμα. Καταχειροκροτήθηκαν η συναδέλφισσα από τα sprider και ο εκπρόσωπος του ΠΑΜΕ που χαιρέτησαν τη συγκέντρωση. Τα τελευταία λόγια τους χάθηκαν μέσα στα κύματα που έφτιαχναν τα συνθήματα των συγκεντρωμένων: «Εργατιά μπροστά, τώρα μια γροθιά, γκρέμισε μνημόνια και αφεντικά»!