Παρασκευή, 6 Μαρτίου 2015

Οικοδόμος / Ημεροδρόμος. Αύριο τι;


Μερικές φορές μπορεί να τα έχει κανείς όλα ―ικανότητες, όρεξη για σκληρή δουλειά, ανθρώπους να τον στηρίζουν― και να του λείπει η εξυπνάδα. Εκείνο το στοιχείο δηλαδή που από τη στιγμή που γεννιέται μέχρι να πεθάνει, το σύστημα (αυτό το σύστημα) του πιπιλίζει το μυαλό ότι είναι το κυριότερο που χρειάζεται για να ξεχωρίσει από τους άλλους.

Όταν κυκλοφόρησε ο Ημεροδρόμος, η πρώτη σκέψη που πέρασε από το μυαλό μου ήταν: έξυπνη κίνηση! Το να παίρνεις τον τίτλο μιας στήλης του Ριζοσπάστη (που ακόμα κι αν έπαψε να κυκλοφορεί, δεν σταμάτησε να υπάρχει και να εμφανίζεται στα αποτελέσματα των μηχανών αναζήτησης) και να την κάνεις τίτλο ιδιωτικής ιστοσελίδας είναι μια έξυπνη κίνηση. Ίσως λιγότερο από το να κατανοήσει ένας εργάτης τους νόμους της αγοράς. Μα έξυπνη και σίγουρα αποδοτική.

Μα, θα πει κάποιος, τι είναι αυτά που λες σύντροφε; Ξεχνάς σε ποια εποχή, σε ποιο  σύστημα ζούμε;

Ζούμε στην εποχή που η ―κατά το κοινώς λεγόμενο― «επιτυχία» ασφυκτιά στα στενά όρια της μαστοριάς του λόγου.

Στο σύστημα που η ―κατά το κοινώς λεγόμενο― «καταξίωση» έρχεται όταν βάλεις  τις λέξεις να δουλέψουν για σένα, να παράγουν κέρδος.

Ζούμε στο σύστημα που θεοποιείται η επιχειρηματικότητα· κατάλληλη εποχή για  επενδύσεις με χαμηλό ρίσκο και καλές αποδόσεις.

Στην εποχή που η ονομασία μιας στήλης ―αναπόσπαστο σπλάχνο― της εφημερίδας  του ΚΚΕ μπορεί (;) με άνεση να γίνει ταμπέλα ενός μπαρ!

Ζούμε στην εποχή που κάτω από την ταμπέλα «Ημεροδρόμος» μπορεί  χαλαρά να μπει η λεζάντα «Τρόφιμα-ποτά».

(Όπως τα παλιά παντοπωλεία έγραφαν στο τζάμι «εδώδιμα-αποικιακά», ή, όπως έλεγε ο μακαρίτης ο Λοΐζος: «εντός πωλούνται πάσης φύσεως υλικά»…)

― «Είναι ο Καπιταλισμός, ηλίθιε»!!…

Ίσως να παραμένω αθεράπευτα ρομαντικός. Με την καρδιά να «χτυπάει» σε κείνες τις εποχές που τα πιο άξια μολύβια του Ριζοσπάστη έβαζαν ταπεινά την υπογραφή τους, κάτω-κάτω, με την ίδια γραμματοσειρά της στήλης τους.

Ίσως και να είμαι ο ηλίθιος…

Όπως και να 'χει, σύντροφοι, μη δίνετε σημασία σ’ αυτό εδώ το σημείωμα· πετάξτε το στα σκουπίδια. Άλλωστε, όπως ―πρώτοι― δίδαξαν οι παροικούντες την μητρόπολη του καπιταλισμού, δεν έχει σημασία τι γράφουν οι άλλοι για σένα· φτάνει να προφέρουν σωστά το όνομά σου.