Οικοδόμος: Για ποια «αξιοπρέπεια» μιλάτε ρε;!

Δευτέρα 9 Δεκέμβρη 2013, πρωί. Ο  άνεργος Χ. σηκώθηκε νωρίς και έβαλε για καφέ, αφού πρώτα ντύθηκε με χοντρά ρούχα, έριξε  μια μικρή κουβέρτα στην πλάτη του και κοντοστάθηκε μπροστά στον θερμοστάτη του καλοριφέρ. Το θερμόμετρο έδειχνε 13 βαθμούς. Από τους τοίχους κρέμονται –παγωμένα- τα σιδερένια σώματα. Ο φετινός χειμώνας είναι ο δεύτερος χωρίς καλοριφέρ. Πήρε τον καφέ και άνοιξε την τηλεόραση. Ο κ. Παπαδάκης συζητούσε με τον υπουργό περιβάλλοντος κ. Μανιάτη, την κ. Πατριανάκου, τον κ. Λαφαζάνη, ενώ είχε καλεσμένη  και την κ. Ράζου. Ο κ. Μανιάτης εξηγούσε με ύφος σχεδόν στοργικό και συμπονετική «διάθεση» τα μέτρα που παίρνει η κυβέρνηση για τους «αδύναμους», ενόψει του «κύματος κακοκαιρίας» που θα πλήξει τη χώρα τις αμέσως επόμενες μέρες. Ανέφερε αρκετές φορές όρους και φράσεις όπως «κοινωνικό τιμολόγιο», «κοινωνία των πολιτών», «όλοι μαζί», «κοινωνικές υπηρεσίες», «άνθρωποι της διπλανής πόρτας που έχουν ανάγκη» κλπ.

Οικοδόμος: Έχεις «δικαίωμα» να διαλέξεις το όπλο…

"Σχετικά με σημερινές αναφορές ΜΜΕ, για πυρκαγιά που εκδηλώθηκε σε σπίτι στην περιοχή του Κορδελιού της Θεσσαλονίκης, το οποίο δεν είχε ηλεκτρικό ρεύμα, από τη ΔΕΗ διευκρινίζονται τα ακόλουθα: Η συμβεβλημένη με τη ΔΕΗ πελάτης και ιδιοκτήτρια της κατοικίας ζήτησε – όπως έχει το δικαίωμα – τη λύση της σύμβασης προμήθειας ρεύματος και συνακόλουθα τη διακοπή της ηλεκτροδότησης από την αρμόδια υπηρεσία, η οποία και πραγματοποιήθηκε στις 3 Μαΐου 2012 – δηλαδή πριν από ενάμιση και πλέον χρόνο".

Οικοδόμος: Δήμαρχοι και «ασπιρίνες»...

Ο Δήμαρχος Βόλου κόβει το νερό  -επιβάλλοντας και χαράτσι επανασύνδεσης!- σε όσες οικογένειες δημοτών του δεν έχουν να  πληρώσουν. Ο Δήμαρχος  Ζακύνθου ζητάει  από τη ΔΕΗ να  πληρώσει ο Δήμος τους απλήρωτους λογαριασμούς που οδήγησαν στη διακοπή του ρεύματος των οικογενειών που δεν έχουν να πληρώσουν.

Οικοδόμος: Ζωή με «δόσεις» ή τη ζωή σου στα χέρια σου;

Πέρασε καιρός απ’ όταν άκουσες για πρώτη φορά εκείνο το «πάμε καλά» από τα πρωθυπουργικά χείλη. Και προσπαθείς να χωρέσεις αυτές τις δυο μικρούλες λέξεις στη ζωή σου. Τις παίρνεις μαζί, όταν βγαίνεις στο δρόμο, στην αναζήτηση του μεροκάματου. Τις βάζεις δίπλα στον ανοιχτό φάκελο του τελευταίου (πιο πρόσφατου) λογαριασμού που έφερε ο ταχυδρόμος. Τις χώνεις στην τσέπη σου, όταν ψάχνεις για το χαρτζιλίκι του παιδιού σου. Όμως όπου και αν τις βάλεις, αυτές αντιστέκονται πεισματικά, δεν έχουν θέση στη δική σου ζωή -σίγουρα θα ειπώθηκαν για κάποιους άλλους- μοιάζουν σαν ρούχο κλεμμένο που φωνάζει πάνω σου πως δεν σου ανήκει.

Οικοδόμος: «ΑΤΟΜΙΚΗ ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ ΛΗΞΙΠΡΟΘΕΣΜΩΝ ΧΡΕΩΝ»

«Στέλνουν την ειδοποίηση με το ταχυδρομείο, και ο ταχυδρόμος τα αφήνει μέσα στην πολυκατοικία. Ο οποιοσδήποτε μπορεί να ανοίξει τον φάκελο και να δει τι χρωστάς. Συγκεκριμένα εμένα μου τον ξέσκισαν. Εντάξει λίγα χρωστώ αλλά τα φορολογικά στοιχεία αποτελούν δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα, και γιατί δεν τα στέλνουν συστημένα; Θα πεις αλήτες μας κυβερνούν και καλά να πάθεις που ΔΕΝ τους ψήφισες.»

Πρόκειται για σχόλιο αναγνώστη σε ανάρτηση στο μπλογκ ΡΕΣΠΕΝΤΖΑ (για την οποία ενημερωθήκαμε μέσω sibilla), με θέμα τον τρόπο που γίνεται η αποστολή των ειδοποιητηρίων για τα «ληξιπρόθεσμα χρέη» των πολιτών προς το Δημόσιο. Στην ανάρτησή του το μπλογκ καταγγέλει το κράτος πως «προσπαθεί να τρομοκρατήσει τους Πολίτες του και να καταρρακώσει την αξιοπρέπειά τους αποστέλλοντάς τους "επιστολές" με την ένδειξη "ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ ΛΗΞΙΠΡΟΘΕΣΜΩΝ ΧΡΕΩΝ" γραμμένη φαρδιά πλατιά μπροστά στο φάκελο!». Στη συνέχεια θέτει το ερώτημα: «Τι θα άλλαζε αν η ειδοποίηση ήταν πιο διακριτική;», και δίνει και την απάντηση: «Τίποτα! Απλά ήθελαν να δείξουν το πόσο ξεφτιλισμένο είναι το κράτος που ζούμε!».

H διαπόμπευση των πολιτών που «χρωστάνε» στο «δημόσιο» είναι μια ακόμα πτυχή της κρατικής τρομοκρατίας απέναντι στο λαό, ένα ακόμα μέσο καταστολής και κατασκευής «ενόχων», συνειδήσεων, πολιτών, που πρέπει ντε και καλά να νιώσουν πως δεν είναι εντάξει με τις υποχρεώσεις τους απέναντι στο κράτος. Στη σειρά ακολουθεί το παζάρι με τον έφορο για τον αριθμό των δόσεων για την  εξόφληση των «χρεών» και ο εξευτελισμός του φορολογούμενου από τον κάθε κρατικό υπάλληλο που τον απειλεί ακόμα και με κατάσχεση της όποιας κινητής ή ακίνητης περιουσίας διαθέτει.

Να καταλάβουμε όλοι οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι, οι νέοι, οι άνεργοι, πως δεν χρωστάμε τίποτα και σε κανένα κράτος. Αυτοί που χρωστάνε είναι οι ίδιοι που μαζί με τον ιδρώτα και το ψωμί μας, κλέβουν τα ασφαλιστικά ταμεία αποφεύγοντας να πληρώσουν τα ένσημά μας, κλέβουν το κράτος αποφεύγοντας ή αρνούμενοι να πληρώσουν φόρους, ληστεύουν το λαό με τα δάνειά τους, έχουν τις  αμύθητες περιουσίες τους στις τράπεζες του εξωτερικού και φορτώνουν τις ζημιές των  επιχειρήσεών τους στις πλάτες των εργαζομένων και του ελληνικού λαού. Αυτοί πρέπει να πληρώσουν.

 

[ΜΑΡΤΗΣ 2013]

Οικοδόμος: Ετοιμάζουν νέο χαράτσι με την υποχρεωτική ασφάλιση των ακινήτων

Ο στόχος της (συγ)κυβέρνησης των κεφαλαιοκρατών είναι να εξαθλιώσει τους εργαζόμενους, να ξεκάνει τη λαϊκή οικογένεια. Για το σκοπό αυτό, οι εγκέφαλοι του υπουργείου οικονομικών  επεξεργάζονται διαρκώς διάφορα σενάρια, ανακαλύπτοντας νέους τρόπους για να πάρουν από την τσέπη του φτωχού ακόμα και τα κέρματα που απόμειναν (σε όσους απόμειναν κι αυτά), ή το ίδιο του το σπίτι, αν δεν μπορεί να πληρώσει.

Το νέο χαράτσι που ετοιμάζουν έρχεται με τη μορφή  της υποχρεωτικής ασφάλισης των ακινήτων «για φυσικές καταστροφές». Μια επιβάρυνση στον χρονιάτικο οικογενειακό προϋπολογισμό (σύμφωνα με την Καθημερινή) 100 με 150ευρώ!

Δεν φτάνουν οι δυσβάσταχτοι φόροι για όσους έχουν την ατυχία να αγόρασαν κάποτε, να έχτισαν ή ακόμα και να κληρονόμησαν ένα σπίτι. Δεν φτάνει το χαράτσι μέσω του λογαριασμού του ηλεκτρικού ρεύματος. Δεν είναι αρκετά όλα όσα έκαναν οι κυβερνήσεις που σώζουν την Ελλάδα τα τελευταία χρόνια για να σκοτώσουν την οικοδομική δραστηριότητα, κάνοντας εφιάλτη το –κάποτε- όνειρο των εργαζομένων  για απόκτηση κατοικίας και κόλαση τη ζωή όσων την απόκτησαν.

Μετά από το βόλεμα των τραπεζών, μέσα από νομοσχέδια και ρυθμίσεις για την… «ελάφρυνση» των δανειοληπτών, έρχεται η ώρα να βολέψουν και τις ασφαλιστικές εταιρείες. Γι’ αυτούς νοιάζονται οι κυβερνήσεις, γι’ αυτούς και όχι για τη λαϊκή κατοικία και τους κινδύνους που διατρέχει από τις «φυσικές καταστροφές». Η καταστροφή για τους εργαζόμενους και την όποια περιουσία τους συντελείται από τα αποτελέσματα των πολιτικών της κυβέρνησης και των τραπεζών και όχι από «φυσικά φαινόμενα».

Τα χαράτσια τους δεν θα έχουν σταματημό. Ο μόνος που μπορεί να τα σταματήσει είναι ο λαός.

 

[ΜΑΡΤΗΣ 2013]

Λιάνα Κανέλλη: «Ο κόσμος δεν πρέπει να πληρώσει το χαράτσι. ΕΓΩ ΤΟ ΠΛΗΡΩΣΑ» (video)

Χτες το μεσημέρι η Λιάνα Κανέλλη, βουλευτίνα του ΚΚΕ, ήταν καλεσμένη στην εκπομπή της Ελένης Μενεγάκη στον ALPHA. Ο χειμαρρώδης λόγος της είναι παροιμιώδης. Κάποια στιγμή και αφού έχει μιλήσει για μνημόνια, Ευρωπαϊκή Ένωση, φτώχεια κλπ., η παρουσιάστρια την ρωτάει ορθά-κοφτά: «Το χαράτσι το πλήρωσες;»

Η έκπληξή μου δεν περιγράφεται, όταν άκουσα την απάντησή της αλλά και πως την «δικαιολόγησε». Την ίδια στιγμή μαζί με πολλούς άλλους, δεν έχουμε πληρώσει τα χαράτσια, ακολουθώντας τη συνείδησή μας, τις άδειες τσέπες μας και τις προτροπές του κόμματος για ανυπακοή και αντίσταση στα χαράτσια και αυτούς που μας τα επιβάλλουν. Από εδώ  έγραψα ουκ ολίγες φορές για τα χαράτσια, υπερασπιζόμενος τη γραμμή του κόμματος και τις δράσεις του ΠΑΜΕ για το θέμα. Πρόσφατα μάλιστα ανάρτησα βίντεο με τη Λιάνα να μιλάει στο CNN, εκθειάζοντάς την.

Αν κάποιος ξέρει κάτι παραπάνω, αν άλλαξε κάτι στην επίσημη «γραμμή», αν υπάρχουν δυο μέτρα και δυο σταθμά, άλλα για τους βουλευτές και άλλα για …τους άλλους, καλό θα ήταν να το ξέρουμε κι εμείς που δεν έχουμε «πρακτικό πρόβλημα», όπως λέει πως έχει η Λιάνα στο βίντεο, και πληρώνει το χαράτσι. Λέει βέβαια κάποια στιγμή «κανονικά δεν έπρεπε να το πληρώσω», αλλά… Ξέρω πως θα στενοχωρήσω κάποιους συντρόφους, αλλά δεν κάνω δα και καμιά …αποκάλυψη, μόνη της το ανακοινώνει και μάλιστα στην τηλεόραση! Ή μήπως πρέπει να «σκεπάζουμε» όσα δεν μας συμφέρουν; Αν δεν θέλετε να δείτε ολόκληρο το βίντεο, προχωρήστε το χρόνο στο 10:40.

 http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=l3uIk55pjuU

[ΦΛΕΒΑΡΗΣ 2012]

Δεν μειώνονται όλα σε αυτόν τον τόπο! ΑΥΞΗΣΗ 37% στα τιμολόγια της ΔΕΗ – ΑΥΞΗΣΗ 94% στα σπίτια χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα

Η κακή τρόικα επιβάλει τα κακά μνημόνια που αναγκάζουν την ανήμπορη  ΔΕΗ, να ζητήσει αυξήσεις στα τιμολόγια του ηλεκτρικού ρεύματος από την ψυχοπονιάρα κυβέρνηση, που με τη σειρά της πρέπει να τηρήσει τις δεσμεύσεις της απέναντι στην κακή τρόικα, που επιβάλει... Τον κακό τους τον καιρό.
Κάπως έτσι παρουσιάζουν τα σε διατεταγμένη υπηρεσία ΜΜΕ τη νέα αύξηση (12^η σε τρία χρόνια) από την αρχή του 2013, στην τιμή του ρεύματος, που θα σπρώξει στο σκοτάδι και την παγωνιά τα σπίτια και τις ζωές ακόμα περισσότερων εργατών, ανέργων, φτωχών ανθρώπων.

Σε 37% υπολογίζουν την αύξηση στο ρεύμα οικιακής κατανάλωσης. «Είναι αναγκαίο κακό», να είμαστε ευχαριστημένοι κιόλας, όπως χωρίς ντροπή ξεστόμισε χτες το βράδυ ο «σχολιαστής» του δελτίου «ειδήσεων» του τηλεοπτικού ΣΚΑЇ, γιατί «στο δεύτερο εξάμηνο του 2013 απελευθερώνεται η αγορά ενέργειας και η ΔΕΗ θα μπορεί να αυξήσει όσο θέλει τα τιμολόγιά της, χωρίς να έχει υποχρέωση να ρωτήσει κανέναν»… Κοροϊδεύουν το λαό. Φτύνουν κατάμουτρα ειδικά όσους δεν μπόρεσαν να πληρώσουν τον λογαριασμό και έμειναν χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα. 38.717 ήταν τα σπίτια χωρίς ρεύμα τον περασμένο Οκτώβρη, 94% περισσότερα από τον αντίστοιχο μήνα της προηγούμενης χρονιάς…

Τρόικα, κυβέρνηση, ΔΕΗ δεν δίνουν δεκάρα για το αν μπορούν να ζήσουν σήμερα χιλιάδες οικογένειες χωρίς το βασικό πολύτιμο αγαθό του ηλεκτρικού. Και κανένα καλοπληρωμένο «λευκο-κολαροφόρο» ανδρείκελο, όσο κι αν σιχαμερά προσπαθεί να πείσει για το αντίθετο, δεν συμπονά τον φτωχό, τον ανήμπορο, τον άστεγο, τον νηστικό. Βούτηξαν από την τσέπη μας το μεροκάματο, έκλεψαν τις δουλειές μας, μας κόβουν το ρεύμα, μας κόβουν την ίδια τη ζωή φέτα φέτα, μέρα με τη μέρα, και ακόμα μπορούν να μας πείθουν πως έτσι γίνεται, γιατί έτσι πρέπει, γιατί έτσι είναι η ζωή. Η δική μας ζωή;…

 

[ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ 2012]

Χωρίς το χαράτσι οι λογαριασμοί της ΔΕΗ! Τους «έτσουξε» στην κυβέρνηση η δικαστική απόφαση…

Όταν τα δικαστήρια βγάζουν σωρηδόν αποφάσεις που κρίνουν τις απεργίες των εργατών «παράνομες» και «καταχρηστικές», οι δικαστές επιτελούν «λειτούργημα» και η δικαιοσύνη είναι «ανεξάρτητη», για την κυβέρνηση και τους υπουργούς της, που επικαλούνται αυτές ακριβώς τις αποφάσεις για να… προστατεύσουν δήθεν το «δικαίωμα»… στην εργασία, χτυπώντας τους απεργούς και τους αγώνες τους!

Το πόσο τους έτσουξε εκεί στην κυβέρνηση, η απόφαση του Πρωτοδικείου για τον παράνομο χαρακτήρα της είσπραξης του χαρατσιού μέσω του λογαριασμού της ΔΕΗ, δε λέγεται… Ο υπουργός οικονομικών τα βάζει με τους δικαστές που... εκδικούνται, λέει, την κυβέρνηση για τις περικοπές των μισθών τους! Επικαλείται δε και κάποιο... «πατριωτικό καθήκον» (!) που πρέπει να δέιχνουν οι δικαστές όταν καλούνται να αποφασίσουν. Και υπόσχεται δικαστικό αγώνα από τη μεριά της κυβέρνησης «μέχρι το τέλος» για ανατροπή της απόφασης! Θράσος. Αναίδεια. Προκλητική συμπεριφορά.  Η συγκυβέρνηση και οι λειτουργοί της  αποδεικνύουν (μέσω του υπουργού οικονομικών αυτή τη φορά) συνεχώς πώς εννοούν... την πατρίδα και πόσο… σέβονται το σύνταγμα και τους νόμους που αυτοί οι ίδιοι ψηφίζουν.

Η πείρα απέδειξε πως ο οργανωμένος αγώνας –αναλόγως και την συμμετοχή και τους στόχους- μπορεί να πιέσει και να φέρει αποτελέσματα. Η απόφαση του Πρωτοδικείου είναι αποτέλεσμα και της πίεσης που άσκησε ο λαϊκός παράγοντας με την οργανωμένη άρνηση πληρωμής των άδικων, εξοντωτικών, απάνθρωπων χαρατσιών. Ας είναι όμως ξεκάθαρο πως οι καλύτερες μέρες δεν θα έρθουν μέσα από αποφάσεις δικαστηρίων. Μόνο  με οργανωμένο, συνεχή και σκληρό αγώνα,  ο λαός μας μπορεί να ανοίξει τους δρόμους που θα τον οδηγήσουν σε καλύτερες μέρες.

 

[ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ 2012]

Δεν έχουν το θεό τους...

Αυτοί δεν έχουν το... θεό τους. Σκαρφίστηκαν και προετοιμάζουν νέο χαράτσι, που λέτε; Σύμφωνα με την πιο έγκυρη κυβερνητική πηγή (δελτίο ειδήσεων του MEGA),  το πρόγραμμα «Αριάδνη» του υπουργού εργασίας Βρούτση προβλέπει πως από δω
και στο εξής οι γάμοι, οι βαπτίσεις και… οι κηδείες θα πρέπει να δηλώνονται σε συμβολαιογράφο. Καθένα από τα παραπάνω μυστήρια, λέει, για να ισχύει, θα πρέπει να επικυρώνεται με συμβολαιογραφική πράξη!

Δείτε το σχετικό βίντεο από το enikos.gr εδώ.

Εντάξει, στις περιπτώσεις γάμου και βάπτισης να το καταλάβουμε ποιοι θα βάζουν την υπογραφή τους κάτω από το «συμβόλαιο». Σε μια κηδεία όμως;… 

Ενδεικτικό της διαστροφής των εγκεφάλων που διευθύνουν τους φοροεισπρακτικούς μηχανισμούς, είναι και το θέμα που προέκυψε με τους συνταξιούχους που δεν πήγαν να απογραφούν. Το παρουσιάζει με γλαφυρό τρόπο ο Θανάσης Λεκάτης στο σημερινό Ριζοσπάστη:

«Μέχρι πού θα φτάσει η διαστροφή τους; Η ηγεσία του υπουργείου Εργασίας εμφανίστηκε χτες περίπου να προσεύχεται να έχουν πεθάνει πράγματι 90.000 συνταξιούχοι, ώστε να εξασφαλιστούν 600 εκατομμύρια ευρώ για το δημόσιο ταμείο. Σε 90.000 ανέρχεται ο αριθμός αυτών που δεν πήγαν να απογραφούν. Οι λόγοι πάμπολλοι, σίγουρα δεν πέθαναν σ' ένα χρόνο τόσοι περισσότεροι από τους αντίστοιχους του προηγούμενου χρόνου.

Κάθε ασφαλιστικό ταμείο έχει το μηχανισμό να διαπιστώσει επιτόπου αν ζει ή δε ζει ο συνταξιούχος. Η κυβέρνηση επιλέγει να σπεκουλάρει με τον αριθμό όσων δεν πήγαν να απογραφούν, για να ενισχύσει την αυθαίρετη θέση ότι για το έλλειμμα και το χρέος φταίνε τελικά οι εργαζόμενοι, είτε γιατί έχουν μεγάλα μεροκάματα, είτε γιατί είναι λωποδύτες και εισπράττουν συντάξεις που δεν τους ανήκουν.

Είναι απαράδεκτοι, τόσο η κυβέρνηση όσο και τα παπαγαλάκια του Τύπου που αναπαράγουν την αθλιότητα».

 

[ΟΚΤΩΒΡΗΣ 2012]

Μερικά ερωτήματα σχετικά με τη στάση του ΚΚΕ στο θέμα των χαρατσιών

Σε λίγες μέρες περιμένουμε τους λογαριασμούς της ΔΕΗ φορτωμένους με το φετινό χαράτσι των ακινήτων (αυτή τη φορά σε πολλές δόσεις, λέει...). Το χαράτσι που η είσπραξή του «αποσυνδέθηκε» από τη ΔΕΗ, για να μετατεθεί  για λίγο στις ΔΟΥ και να επανέλθει τελικά στον μόνο σίγουρο δρόμο: τον εκβιασμό, μέσω, πάλι, του λογαριασμού  του ηλεκτρικού ρεύματος.

Από αυτό το ιστολόγιο αναπτύχθηκε από την πρώτη στιγμή κάποια –μικρή- «δραστηριότητα», αρθρογραφία και διάλογος με τους αναγνώστες, για την αναγκαιότητα οργάνωσης ενός πλατιού οργανωμένου κινήματος άρνησης πληρωμής όλων των χαρατσιών, που μπορείτε να δείτε εδώ. Η ξεκάθαρη στάση του ιστολογίου  για την άρνηση πληρωμής, βασίστηκε από τη μια στην προσωπική θέση του γράφοντος και από την άλλη, στις  προσδοκίες που γεννούσε η δημιουργία του οργανωμένου κινήματος όπως προαναφέρθηκε. Πόσα  μπορεί άλλωστε να καταφέρει κανείς μόνος του;

Τα αποτελέσματα αυτού του κινήματος ήταν λίγο πολύ αναμενόμενα. Η πολυδιάσπαση στη δράση, η δημιουργία πολλών και διαφόρων «κινημάτων», «συνελεύσεων», «επιτροπών», «ομάδων δράσης» κλπ, που δεν ήταν (;) εφικτό να συνεργαστούν, έστω στο ελάχιστο, είχε σαν αποτέλεσμα να μην μπορέσει να πείσει τη μεγάλη πλειοψηφία του κόσμου (που όχι βέβαια εξαιτίας και μόνο αυτού του γεγονότος) έσπευσε να πληρώσει από το υστέρημά του, υποκύπτοντας στον εκβιασμό της ΔΕΗ για διακοπή του ρεύματος στο σπίτι του.

Από το χώρο του ΚΚΕ παρατηρήθηκε σε μεγάλο βαθμό μια αναντιστοιχία λόγων και πράξεων των στελεχών του, πριν, αλλά κυρίως μετά από τη δημόσια παραδοχή βουλευτή του (σε μια κρίσιμη χρονικά στιγμή) πως πλήρωσε το χαράτσι… Μετά και από αυτήν την εξέλιξη, δεν μου έκανε πλέον εντύπωση το γεγονός ότι σχεδόν όλοι οι «κομματικοί» που γνωρίζω δεν έχουν σήμερα τέτοιου είδους «εκκρεμότητες» με την εφορία…

Υπάρχουν κάποια πράγματα στο θέμα αυτό που (μου) γεννούν μερικά ερωτήματα. Ας τα πάρουμε με τη σειρά:

Στις 19/10/2011, στο ΨΗΦΙΣΜΑ ΤΩΝ ΑΠΕΡΓΙΑΚΩΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΩΝ ΤΟΥ ΠΑΜΕ - ΚΑΛΕΣΜΑ ΓΙΑΓΕΝΙΚΕΥΜΕΝΗ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗ ΑΡΝΗΣΗ ΠΛΗΡΩΜΗΣ ΤΩΝ ΕΞΟΝΤΩΤΙΚΩΝ ΧΑΡΑΤΣΙΩΝ, διαβάζουμε:

«Εμείς, οι συγκεντρωμένοι απεργοί ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα του ΠΑΜΕ, δηλώνουμε την απόφαση μας, δηλώνουμε την άρνηση μας να πληρώσουμε τα εξοντωτικά χαράτσια που στέλνει η κυβέρνηση με την εφορία και τη ΔΕΗ.

Δεν μας τρομάζουν οι απειλές της κυβέρνησης. Μπορούμε και πρέπει να σπάσουμε την τρομοκρατία της. Είναι ζήτημα τιμής, είναι ζήτημα αλληλεγγύης στις λαϊκές οικογένειες που βρίσκονται σε κατάσταση απόγνωσης, στους αυτοαπασχολούμενους που κλείνουν. Η άρνηση πληρωμής τους είναι πράξη ουσιαστικής παρεμπόδισης της βάρβαρης και εξοντωτικής πολιτικής. Εμείς δε λέμε λόγια, δε μένουμε στα λόγια, κάνουμε πράξη την άρνηση, την ανυπακοή, τον αγώνα απέναντι σε αυτούς που εξοντώνουν το λαό...»

Μια βδομάδα αργότερα (26/10/2011), γράφει –μεταξύ άλλων- η ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του ΚΚΕ«σχετικά με τα χαράτσια της εφορίας και της ΔΕΗ» :

«Η οργή που νιώθουν οι λαϊκές οικογένειες καθώς φτάνουν εν μέσω εκβιασμών και απειλών το ένα μετά το άλλο τα εξοντωτικά χαράτσια της εφορίας και της ΔΕΗ είναι απολύτως δικαιολογημένη, όπως νόμιμη για το λαό και δίκαιη είναι η άρνησή τους να τα πληρώσουν. Είναι πράξη που δηλώνει να καταργηθούν οι αντιλαϊκοί νόμοι, να μπει τέλος στις θυσίες για τα κέρδη, την κρίση της πλουτοκρατίας, τη σωτηρία της λυκοσυμμαχίας της ΕΕ».

Και συνεχίζει: «Κανένας εργαζόμενος, αυτοαπασχολούμενος, άνεργος, καμιά λαϊκή οικογένεια δεν πρέπει να σκύψει το κεφάλι ούτε να φοβηθεί τις απειλές και τους εκβιασμούς».

Και πιο κάτω: «Πιο μαζικά, πιο δυνατά, πιο οργανωμένα σε κάθε εργασιακό χώρο και σε κλάδο, σε κάθε γειτονιά πρέπει να εκφραστεί η άρνηση πληρωμής… […] Η λαϊκή άρνηση πληρωμής, η εργατική λαϊκή οργάνωση πρέπει να συμβάλουν στην οργάνωση της μεγάλης λαϊκής συμμαχίας και αντεπίθεσης για την παρεμπόδιση και την ανατροπή της βάρβαρης πολιτικής…».

Σε άλλη ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου «για το χαράτσι τηςΔΕΗ», στις 18/11/11, μεταξύ άλλων διαβάζουμε:

«Η μαύρη συγκυβέρνηση της πλουτοκρατίας δεν καταλαβαίνει από επιχειρήματα, είναι πλήρως αναίσθητη μπροστά στο δράμα και την απόγνωση που ζει η λαϊκή οικογένεια. Πρέπει όμως να νοιώσει τη δύναμη του αποφασισμένου λαού, που αρνείται την εξαθλίωση και τους εκβιασμούς αυτών που τσακίζουν τα δικαιώματά του για να σώσουν τα κέρδη των μονοπωλίων.

Το εργατικό λαϊκό κίνημα έχει χρέος να απαντήσει στους προκλητικούς εκβιασμούς οργανώνοντας πιο αποφασιστικά και την άρνηση πληρωμής και την προστασία των λαϊκών οικογενειών από κάθε είδους απόπειρα διακοπής του ηλεκτρικού ρεύματος. Σε κάθε τόπο δουλείας, κλάδο και συνοικία πρέπει να δυναμώσει η λαϊκή οργάνωση, η δράση και η αλληλεγγύη».

Μερικούς μήνες μετά, δηλαδή πριν λίγες μέρες, το σχόλιο του Γραφείου Τύπου του ΚΚΕ «για τη σχεδιαζόμενη αύξησητου τέλους υπέρ των λεγόμενων ανανεώσιμων πηγών ενέργειας στα τιμολόγια της ΔΕΗ» (το παραθέτω ολόκληρο), γράφει:         

«Καμία αύξηση στο τέλος υπέρ των Α.Π.Ε. στα τιμολόγια της ΔΕΗ. Να καταργηθεί τώρα μαζί με τα άλλα εξοντωτικά χαράτσια. Να μειωθεί δραστικά το τιμολόγιο της ΔΕΗ υπέρ των ανέργων και των χαμηλοαμειβόμενων. Να μην διακοπεί η ηλεκτροδότηση σε κανένα σπίτι λαϊκής οικογένειας που δεν μπορεί να πληρώσει. 03/08/12».

Και λίγο μετά, η σχετική ανακοίνωση από το ΠΑΜΕ:

«ΣΧΟΛΙΟ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΥΠΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΥΞΗΣΗ ΤΩΝ ΦΟΡΩΝ ΣΤΑ ΤΙΜΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΔΕΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΠΕ

 Ένα ακόμα χτύπημα σε βάρος των εργατικών – λαϊκών οικογενειών επέφερε η κυβέρνηση. Αύξησε το φόρο για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας στα τιμολόγια της ΔΕΗ.  Η συγκυβέρνηση Ν.Δ. – ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ και με αυτή την απόφαση στόχο έχει να αυξήσει τα κέρδη των μεγάλων επιχειρηματικών συμφερόντων στην ενέργεια, ενώ η εργατική τάξη, τα λαϊκά στρώματα αδυνατούν, δε μπορούν να πληρώσουν για να έχουν ρεύμα στο σπίτι τους, όταν χιλιάδες είναι οι άνεργοι και μεγάλο μέρος των εργαζόμενων δουλεύουν για μήνες απλήρωτοι. Το ΠΑΜΕ καλεί τους εργαζόμενους να απαιτήσουν:

Να καταργηθεί ο φόρος υπέρ των ΑΠΕ

Να καταργηθούν όλα τα άθλια χαράτσια

Να μειωθεί το ρεύμα στους άνεργους. Καμιά διακοπή ρεύματος σε κανένα σπίτι που δε μπορεί να πληρώσει, στους χαμηλοαμειβόμενους και σε όσους είναι απλήρωτοι από τους εργοδότες».

Διαβάζουμε προχτές σε ένα άρθρο στο Ριζοσπάστη:

«ΑΥΞΑΝΟΥΝ ΤΟ ΦΟΡΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΠΕ - Απόφαση στήριξης των μονοπωλίων

Και νέα επιβάρυνση στα δυσβάσταχτα βάρη που ήδη σηκώνουν στις πλάτες τους οι λαϊκές οικογένειες επιβάλλει η συγκυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ, όπως προεξοφλεί η χτεσινή απόφαση της λεγόμενης Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας (ΡΑΕ) για αυξήσεις στο ΕΤΜΕΑΡ (πρώην τέλος ΑΠΕ) που εκδίδεται με τους λογαριασμούς της ΔΕΗ. Πρόκειται για μια καραμπινάτη φιλομονοπωλιακή ρύθμιση, που στόχο έχει να προσφέρει στήριξη στους ιδιώτες που θα εμπλακούν με τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας.

Την ώρα που η πλειοψηφία των λαϊκών νοικοκυριών βρίσκεται αντιμέτωπη με την ολομέτωπη επίθεση που έχουν εξαπολύσει συγκυβέρνηση - τρόικα - κεφάλαιο και δεν μπορεί να πληρώσει ακόμα και για τα στοιχειώδη για τη διαβίωσή της, η νέα, δεύτερη μέσα στο χρόνο, αύξηση στο τέλος ΑΠΕ, μαζί με τα αλλεπάλληλα χαράτσια που επιβάλλει η πολιτική στήριξης του κεφαλαίου, διογκώνει τα αδιέξοδα.

Η απόφαση της ΡΑΕ προβλέπει αυξήσεις που φτάνουν το 46% για τα νοικοκυριά και το 90% για τους αγρότες και θα ισχύσουν αναδρομικά από την 1η Αυγούστου μέχρι τον Ιούνη του 2013, αναγκάζοντας, όπως προκύπτει από το σκεπτικό της απόφασης, τα γονατισμένα λαϊκά στρώματα να κλείσουν τη «μαύρη τρύπα» του Λειτουργού της Αγοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας (ΛΑΓΗΕ) που προκλήθηκε κατά κύριο λόγο από την πολιτική της πριμοδότησης των ενεργειακών μονοπωλίων στο χώρο των ΑΠΕ και ανερχόταν στο τέλος του Ιούνη στα 282,46 εκατ. ευρώ.

[…] Ας σημειωθεί ότι μπορεί με την τωρινή της απόφαση η ΡΑΕ να προσδιορίζει τις νέες αυξήσεις χρονικά μέχρι τον Ιούνη του 2013, ωστόσο, αυτό δεν είναι «δεσμευτικό» δεδομένου ότι όπως έχει ήδη ξεκαθαρίσει, εάν κατά τον τριμηνιαίο έλεγχο του Ειδικού Λογαριασμού του ΛΑΓΗΕ κριθεί απαραίτητο θα αναπροσαρμόζεται προς τα πάνω και το ειδικό τέλος.

Στο μεταξύ, θέμα χρόνου είναι και η λεγόμενη αναδιάρθρωση των οικιακών τιμολογίων, για την οποία έχει δεσμευτεί το πολιτικό προσωπικό των μονοπωλίων στο μνημόνιο, γεγονός που θα φέρει νέες μεγάλες ανατιμήσεις στους λογαριασμούς του ηλεκτρικού ρεύματος».

Παρατηρώ διαβάζοντας τις πρόσφατες ανακοινώσεις, απλά μια περιγραφή από μεριάς κόμματος της δεινής θέσης των εργαζομένων και των φτωχών νοικοκυριών, της άδικης φύσης του μέτρου του χαρατσιού και αόριστες «εκκλήσεις»   για κατάργηση των χαρατσιών. Πουθενά –στις ανακοινώσεις- δεν βλέπουμε τις λέξεις «άρνηση», σε κανένα σημείο το κόμμα δεν καλεί σήμερα το λαό να οργανωθεί σε μέτωπο άρνησης πληρωμής των άδικων και εξοντωτικών χαρατσιών, όπως έκανε πέρυσι.

Τι ήταν αυτό που έκανε την επίσημη θέση του ΚΚΕ για τα χαράτσια να αλλάξει, μέσα σε αυτούς τους μήνες; Μήπως το εκλογικό ποσοστό που (είναι φανερό σε όλους) σκόρπισε την απογοήτευση; Μήπως η γενικότερη κατάσταση που έχει διαμορφωθεί και τα χτυπήματα που δέχεται το κίνημα (πχ Χαλυβουργία) μετά τις εκλογές; Που πήγε όλος αυτός ο αγώνας στις γειτονιές, όλες οι πορείες, όλη αυτή η προσπάθεια για να πείσουμε τον κόσμο; Έγιναν  -και αυτά- παρακαταθήκη για το μέλλον;... Τί λέμε σήμερα σε αυτόν τον κόσμο; Πληρώστε πρώτα και παλέψτε μετά για να καταργηθεί το χαράτσι; Τί κάνουμε εμείς; Τα παρατήσαμε; Αναγνωρίσαμε έμμεσα πως ηττηθήκαμε; 

Γιατί υπάρχει κι ένα «ερώτημα» που δεν ψάχνει να απαντηθεί: Πως πρέπει να νιώθει αυτός που έχει ακόμα απλήρωτα τα περσινά χαράτσια και από μέρα σε μέρα περιμένει τα «φρέσκα», όταν διαβάζει αυτές τις ανακοινώσεις; Όταν βλέπει σχεδόν όλους γύρω του να έχουν «ταχτοποιήσει» αθόρυβα το "θέμα" σε ότι τους αφορά και όταν ακόμα ηχούν στ’ αυτιά του, απ’ τις πορείες, κούφια συνθήματα όπως  «κανείς... μόνος του στην κρίση»;

 

[ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2012]

Η Λιάνα και οι άλλοι...

Κάποτε οι φωνές από τη διαδήλωση κοπάζουν. Όλοι παίρνουν το δρόμο της επιστροφής. Μπαίνεις στο σπίτι, κλείνεις την πόρτα πίσω σου και γυρνάς το κλειδί. Δίπλα σου, γύρω σου, παντού μέχρι πριν λίγο, έβλεπες τα πρόσωπα των συντρόφων σου και σε έβλεπαν. Άκουγες τις φωνές και τα τραγούδια τους. Η καρδιά σου παλλόταν από ενθουσιασμό και η σκέψη σου έπαιρνε τούβλο-τούβλο την οργή κι έχτιζε κάστρα αντίστασης.
Ανοίγεις τον υπολογιστή. Χώνεσαι ανάμεσα σε χιλιάδες άλλους. Με ένα «κλικ» μπαίνεις  στα «σπίτια» τους, απρόσκλητος.  Μπαίνεις στη σκέψη τους, στο θυμό και  στ’ όνειρό τους.

Παίρνεις απ’ τα κομμάτια τους κι αφήνεις τα δικά σου. «Πολίτες» όλοι ενός «κόσμου» όπου τα όρια του φανταστικού με το ρεαλιστικό, μπλέκονται και γίνονται δυσδιάκριτα.  Μπορείς να υποδυθείς ρόλους που δεν σου ταιριάζουν. Κανείς δεν θα σε καταλάβει. Κανείς; Κάποια στιγμή τα δάχτυλα αφήνουν το πληκτρολόγιο. Η οθόνη σβήνει. Στο μαύρο της βλέπεις το είδωλό σου. Κοιτάζεστε κατάματα και επίμονα. Κανείς δεν υποχωρεί, κανείς δεν αποσύρει το βλέμμα του πρώτος. Όταν τα φώτα σβήσουν ο καθένας νιώθει μόνος.

Προχτές δημιουργήθηκε ένα ζήτημα που τάραξε περισσότερο τα ήδη ταραγμένα νερά μέσα στα οποία προσπαθούμε να επιπλεύσουμε. Η Λιάνα Κανέλλη αποκάλυψε σε τηλεοπτική εκπομπή πως πλήρωσε το χαράτσι της ΔΕΗ. Το θέμα το δημιούργησε η ίδια, πρώτα με την πράξη της κι έπειτα με τη δημόσια παραδοχή της, κι όχι αυτοί (μεταξύ των οποίων κι ο γράφων) που το αναδημοσίευσαν και του προσέθεσαν «βάρος» (όπως κάποιοι έσπευσαν αυστηρά να με «μαλώσουν»).

Στην χτεσινή  ανάρτηση με το βίντεο της συνέντευξης, έκανα μια μικρή κριτική κι έδωσα αποκλειστικά το λόγο στους αναγνώστες αυτού του ιστολογίου. Εκφράστηκαν πολλές απόψεις. Κάποιοι βιάστηκαν να «καρφώσουν» το ΚΚΕ. Άλλοι να σπρώξουν όπως-όπως κάτω απ’ το χαλί τη «σκόνη». Κάποιοι άλλοι να  «κατηγορήσουν» την Κανέλλη σε προσωπικό επίπεδο. Θα προσπαθήσω να «μαζέψω» όλα αυτά τα σχόλια στη σκέψη μου μαζί με κάποιες ακόμα σκέψεις, και να εκφραστώ λίγο πιο αναλυτικά για το θέμα που προέκυψε.

Έχω αναφερθεί από παλιότερα στο θέμα των χαρατσιών μέσα από αρκετές αναρτήσεις . Αντιμετωπίζοντας την άρνηση πληρωμής ως μια βαθιά πολιτική, συνειδητή πράξη, όχι από μόνη της αλλά ενταγμένη σε ένα πλαίσιο με άλλες δράσεις που θα συγκροτούν ένα ευρύ μέτωπο αντίστασης στην αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης,  εξέφρασα τον προβληματισμό μου για το  πώς θα μπορούσε αυτή η πράξη να υιοθετηθεί από περισσότερο κόσμο και  όχι κατ’ ανάγκη μόνο από αυτούς που δεν έχουν να πληρώσουν. Εξάλλου αυτό είναι το νόημα μιας πολιτικής πράξης. Αναλαμβάνω τις ευθύνες μου και τις όποιες συνέπειες απορρέουν από την πράξη μου και δεν σύρομαι  από την ανάγκη του «δεν έχω να πληρώσω, άρα αναγκαστικά αρνούμαι». Ο προβληματισμός μου αφορούσε την καθυστέρηση από μέρους μας να αναλάβουμε συγκεκριμένες ουσιαστικές πρωτοβουλίες σ’ αυτήν την κατεύθυνση.

Όταν γύρω μας αναπτύσσονταν άλλες πρωτοβουλίες πολιτών για την άρνηση πληρωμής, όταν ήδη από καιρό κυκλοφορούσαν στο διαδίκτυο συγκεκριμένες οδηγίες για το πώς πχ πληρώνεις μόνο το ρεύμα από τον λογαριασμό της ΔΕΗ, ή πως ασφαλίζεις τον μετρητή για να μην έχει πρόσβαση το συνεργείο διακοπής, ή πως επανασυνδέεται το ρεύμα σε περίπτωση διακοπής κλπ, εμείς περιορίζαμε τη δράση μας σε συμβολικούς αποκλεισμούς καταστημάτων της ΔΕΗ και κάψιμο φωτοτυπημένων λογαριασμών έξω από τις ΔΟΥ. Χάθηκε πολύτιμος χρόνος.

Βέβαια, όταν οι μηχανές μας ανέβασαν στροφές, αναπτύχθηκαν οι λαϊκές επιτροπές στις γειτονιές και ένα κίνημα πιο «ορατό» όσον αφορά τους στόχους και, κυρίως, τη δράση του. Περνώντας ο καιρός, οι επιτροπές μαζί με το ΠΑΜΕ, εμπόδισαν δυναμικά πολλές περιπτώσεις απόπειρας διακοπής ρεύματος, επανασύνδεσαν άλλες τόσες και συνέβαλλαν κατά πολύ στην αφύπνιση ενός κόσμου που βρισκόταν εγκλωβισμένος σε λογικές φόβου και ανασφάλειας. Σήμερα –απ’ ότι φαίνεται- το θέμα των χαρατσιών παίρνει μια άλλη τροπή, με την αποδέσμευσή τους από τους λογαριασμούς της ΔΕΗ και το πέρασμά τους  στις αρμόδιες ΔΟΥ σαν οφειλές  προς το δημόσιο, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Και αυτό θα πρέπει να αρχίσει να μας απασχολεί.

Μέσα σε όλα αυτά έρχεται ένας «δικός σου» άνθρωπος μια βουλευτίνα του ΚΚΕ, με λόγο χειμαρρώδη και ιδιοσυγκρασία οδοστρωτήρα, και ρίχνει μια στην καρδάρα και την ταρακουνάει. Κάποιοι επισημαίνουν το γεγονός πως δεν είναι μέλος του κόμματος. Δεν είμαι σε θέση να το ξέρω, ούτε εγώ είμαι άλλωστε, αλλά αυτό ποσώς μ’ ενδιαφέρει. Δεν μπορώ και δεν θέλω να εξετάσω την περίπτωσή της στεγνά κομματικά, αν θέλουν ας το κάνουν τα όργανα του κόμματος. Και βέβαια είναι αστείο να περιμένω ν’ ακούσω τι θα πει το κόμμα κι ύστερα να πω τη γνώμη μου, όπως σχολίασε ένα άλλος φίλος. Δεν αμφισβητώ την προσφορά της Κανέλλη στο κόμμα. Σε μια συνεργασία όμως αφενός τα «οφέλη» (πρέπει να) είναι αμοιβαία και αφετέρου υπάρχουν κανόνες που πρέπει να τηρούνται.

Όταν εκτίθεσαι δημόσια (αναφέρομαι στα μπλογκς), μπορεί λόγω της ανωνυμίας να μην σε (ανα)γνωρίζουν προσωπικά (λίγοι είναι αυτοί που σε γνωρίζουν), κάποιοι όμως σε διαβάζουν και σε κρίνουν. Τη στιγμή λοιπόν που σε διαβάζει έστω κι ένας εκτός του εαυτού σου, οφείλεις κατά τη γνώμη μου να μην τον κοροϊδεύεις και να μην κάνεις …κωλοτούμπες, για να χρησιμοποιήσω μια σύγχρονη έκφραση. Αυτό το κάνεις ακολουθώντας με συνέπεια κάποιες αρχές και θέσεις, ανεξάρτητα αν συμφωνούν ή όχι οι άλλοι μαζί σου, και το σπουδαιότερο, ταυτίζοντας αυτές τις αρχές με τις πράξεις σου. Πως θα αντιμετωπίζατε τον γράφοντα, αν μετά από όσα έχει γράψει  τόσο καιρό για τα χαράτσια, ανακαλύπτατε πως τα έχει πληρωμένα;

Η Κανέλλη την πάτησε, ακριβώς από τον χειμαρρώδη χαρακτήρα της. Και συνέχισε την ολίσθηση με την έκθεση κάποιων «επιχειρημάτων» που το έκανε ακόμα χειρότερο. Μικροαστικές  δικαιολογίες που κόντυναν το αγέρωχο μπόι της στα μάτια μας. Μήπως άραγε ο γράφων δεν πάσχει από μικροαστικές αντιλήψεις; Μήπως δεν κυκλώνεται κάποιες φορές από μικροαστικές ανασφάλειες και φόβους; Η απάντηση είναι ναι. Κάθε μέρα. Καθημερινές και οι σκληρές μάχες μαζί τους. Ο εχθρός είναι πανίσχυρος, ο πόλεμος δύσκολος, κερδίζεται βήμα το βήμα, μέρα τη μέρα, με συνεχή πάλη. Να, όμως, είναι που νομίζεις πως κάποιοι απ’ τους προβεβλημένους,  υποτίθεται πως , σε (υπο)στηρίζουν σε αυτόν τον πόλεμο.

Να στενοχωρηθώ για την ίδια σε προσωπικό επίπεδο; Όχι, δεν θα το κάνω. Δεν με εξέπληξε άλλωστε. Με αιφνιδίασε. Αντίθετα, με στενοχωρεί η πράξη της πρώτα και κύρια γιατί νοιώθω πως δέχομαι μια πισώπλατη μαχαιριά, από μια μεριά που νόμιζα πως τα νώτα μου είναι καλυμμένα και ύστερα  για μια ζημιά που προκαλεί στο κόμμα που την ανέδειξε  και παραπέρα στο κίνημα που πρωτοστατώντας, καλύπτει και υποστηρίζει και το ίδιο το κόμμα (άρνηση πληρωμής).

Το αν είναι μεγάλη αυτή η ζημιά θα φανεί στο μέλλον. Αυτό που κατά τη γνώμη μου προέχει είναι όχι βέβαια να παραβλέψουμε το «φάλτσο», αλλά  να του δώσουμε τη σημασία που του πρέπει. Δεν ήρθε η συντέλεια του κόσμου. Εμείς που συνεχίζουμε να αρνούμαστε, άλλοι εντός και άλλοι εκτός κόμματος, να εντείνουμε όσο είναι δυνατόν την πάλη αυτού του κινήματος που έχει αναπτυχθεί από το κόμμα μέσω του ΠΑΜΕ και των λαϊκών επιτροπών, και όπου είναι εφικτό να προχωρήσουμε σε κοινές δράσεις με ανάλογα κινήματα.

Οι εντυπώσεις που αποκομίζω συζητώντας εντός αλλά και, κυρίως, εκτός πληκτρολογίου, είναι πως το θέμα «έκατσε», «έκανε κοιλιά». Όλο και περισσότεροι από αυτούς που συμμετείχαν σε δράσεις άρνησης, πέρασαν από το ταμείο και  έχουν κιόλας πληρώσει (πολλά κομματικά μέλη μέσα σ’ αυτούς) και -είμαι σίγουρος- πολλοί από αυτούς που πληκτρολογούν μύδρους εναντίον όσων «υπέκυψαν». Μην βιαστείτε κάποιοι να το αμφισβητήσετε. Η πραγματική εικόνα της κοινωνίας είναι έξω από τις οθόνες  των υπολογιστών μας και κρίνοντας ο καθένας από αυτήν την εικόνα, τουλάχιστον όσον αφορά τον ευρύ του περίγυρο, μπορεί να βγάλει κι ένα συμπέρασμα πιο γενικό. Πάντως από όλους όσους  το πλήρωσαν, επικαλείται ο καθένας κι έναν «σοβαρό» λόγο. Η Κανέλλη επικαλέστηκε το «παιδί», λες και τα «άλλα»  παιδιά… δεν είναι παιδιά.

Το χειρότερο που μένει από αυτή την ιστορία είναι η περίτρανη απόδειξη αυτού που πολλοί το έχουμε κοινό μυστικό, λίγοι όμως τολμούν να το παραδεχτούν.      Αυτό που κατάφερε να αποδείξει με το «ολίσθημά» της η Κανέλλη είναι το πόσο μεγάλη είναι η απόσταση ανάμεσα σε «κάποιους» και σε κάποιους «άλλους». Ακόμα και στο δικό μας χώρο. Εκτός από την –πολύ σοβαρή- αναντιστοιχία θέσεων και έργων, η Λιάνα φρόντισε να επιβεβαιώσει πως στο τέλος, ο καθένας κοιτάει… τον κώλο του. Το  ακριβώς αντίθετο από αυτό που προσπαθούμε να πείσουμε.

Πως εμείς δηλαδή, διαφέρουμε από τους άλλους. Πολεμάμε τέτοιες «απόψεις» ως μοιρολατρικές, αλλά και ενδεικτικές του ελλείμματος  αλληλεγγύης στην ελληνική κοινωνία. Όταν λέμε «κανείς μόνος του στην κρίση» θα πρέπει και να το εννοούμε. Γιατί όσο κι αν δεν το παραδεχόμαστε, η αλήθεια είναι πως όταν πέσει η αυλαία και σβήσουν τα φώτα, οι θεατές έχουν φύγει…

[ΦΛΕΒΑΡΗΣ 2012]

Επιτροπές αξιολόγησης για την πληρωμή των χαρατσιών: πίσω στο Μεσαίωνα!

Έλληνας φορολογούμενος μπροστά στην επιτροπή αξιολόγησης της
εφορίας, για τη δυνατότητα πληρωμής του χαρατσιού

Για την πολιτική των κυβερνήσεών μας, που ξετίναξαν τον προϋπολογισμό επιβίωσης κάθε οικογένειας, να μην τα ξαναπούμε, τα ζούμε στο πετσί μας. Είναι γεγονός πάντως πως εκεί, στο υπουργείο οικονομικών, οι «φωστήρες» σύμβουλοι του εκάστοτε υπουργού, συναγωνίζονται για το ποιος θα εφεύρει και θα προτείνει το πιο σκληρό χαράτσι. Αποκομμένοι  από την καθημερινότητα που βιώνει ο λαός; Όχι βέβαια. Είναι συγκεκριμένη η αποστολή τους και οι οδηγίες που παρέλαβαν από αυτούς που στην ουσία κυβερνούσαν πάντα αυτό τον τόπο: τα μεγάλα συμφέροντα της άρχουσας τάξης των βιομηχάνων και των τραπεζιτών. Η κυβέρνησή τους ακολουθεί με θρησκευτική ευλάβεια τις …οδηγίες χρήσης αυτής της πολιτικής: τρομοκράτηση, οικονομική εξαθλίωση και πάταξη με  κάθε τρόπο της – μικρής έστω, μέχρι τώρα – αντίδρασης του λαού.

Διαβάζω σήμερα: «Η συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ - ΝΔ - Καρατζαφέρη οδηγεί τα λαϊκά νοικοκυριά στην εξαθλίωση. Καθημερινά, όλο και περισσότερες οικογένειες δεν τα βγάζουν πέρα, αντιμετωπίζουν την ανεργία, τη μείωση του μισθού, τους αυξημένους φόρους, την ακρίβεια, την αδυναμία να καλύψουν τις βασικές ανάγκες τις δικές τους και των παιδιών τους. Εκτός από αυτή την κατάσταση, εδώ και μέρες οι εργατικές οικογένειες είναι αντιμέτωπες με το χαράτσι για τα ακίνητα και τη διακοπή της ηλεκτροδότησης που συνεπάγεται η μη πληρωμή του. Μέτρο που θα ισχύσει και τα επόμενα χρόνια. Την περασμένη Παρασκευή, με μια αισχρή εγκύκλιο η συγκυβέρνηση συνέχισε τον άγριο εκβιασμό. Επιμένει στη λογική: 'Η πληρώνεις ή δεν έχει ρεύμα. Δεν εξαιρεί κανέναν από την πληρωμή του. Συγκροτεί τριμελείς επιτροπές που θα πιστοποιούν εάν κάποιος που θα του κοπεί το ρεύμα θα πεθάνει και μόνο σε αυτή την περίπτωση αναστέλλεται η διακοπή της ηλεκτροδότησης. Επιπλέον, η ίδια επιτροπή θα εξετάζει αν μια οικογένεια ζει κάτω από συνθήκες εξαθλίωσης, εάν στην κυριολεξία ζει στην πείνα, για να αποφασίσει εάν θα μειωθεί το χαράτσι...»(Ριζοσπάστης)

Ως εδώ έφτασαν λοιπόν! Ποιοι πήραν μια τέτοια απόφαση; Αρρωστημένα μυαλά; Άνθρωποι στερημένοι από τη ζωή; Έχουν ξεπεράσει κάθε όριο αναλγησίας. Τώρα πια μπήκαν στη σφαίρα της διαστροφής. Ο κατεξοχήν μετρ του είδους David Lynch, μπορεί κάλλιστα να διδαχτεί πολλά από δαύτους. Διαβάζω επίσης: «Τις ομάδες θα καταρτίζουν ένας υπάλληλος ΔΟΥ, Πανεπιστημιακής Κατηγορίας, που θα ορίσουν οι κατά τόπους έφοροι, ένας κοινωνικός λειτουργός και ένας αστυνομικός υπάλληλος της ΕΛΑΣ. Η συγκεκριμένη Επιτροπή θα έχει το δικαίωμα είτε να εντάσσει στις ευπαθείς ομάδες, άτομα που απευθύνονται σε αυτές, είτε να μειώνει μέχρι και το ελάχιστο ποσό 0,5 €/τμ, τον υπολογισμό του τέλους ακινήτου.» (Newsit.gr)

Στιγμιότυπο από τη διαδικασία αξόλόγησης φορολογούμενου πολίτη!

Αναρωτιέμαι, διαβάζοντας τα παραπάνω: γιατί μόνο τρεις στην επιτροπή; Γιατί να μη συμμετέχει κι ένας παπάς; Να βάζει τον κάθε φουκαρά να ορκιστεί πριν «καταθέσει» τον πόνο του, ότι θα πει την αλήθεια! Ποιος θα είναι ο ρόλος του αστυνομικού στην επιτροπή; Γιατί το μυαλό μου περνάει από τον εκφοβισμό του φορολογούμενου και καταλήγει στον εκβιασμό του; Ο ρόλος του κοινωνικού λειτουργού; Να λύνει τα …ψυχολογικά προβλήματα που τυχόν θα προκύψουν; Το γνωστό «παιχνίδι» δηλαδή, που τον ρόλο του κακού θα τον παίζουν ο εφοριακός με τον αστυνομικό, και το ρόλο του καλού, ο κοινωνικός λειτουργός; Σας προτείνω κύριοι του υπουργείου οικονομικών τον «ορό της αλήθειας». Απορώ πως σας διέφυγε. Θα σας βοηθήσει σίγουρα στην είσπραξη του χαρατσιού. Αν  προσπαθήσει κάποιος να σας ξεγελάσει, κακό του κεφαλιού του…

Είναι αδίστακτοι οι «εγκέφαλοι» που πήραν αυτή την απόφαση. Ξεκίνησαν με τις περικοπές των μισθών, των συντάξεων, έβαλαν χέρι στα ασφαλιστικά ταμεία, αύξησαν τους φόρους που ήδη πληρώναμε. Με ριπές «νέων μέτρων» δοκίμασαν τις αντοχές μας. Τώρα ήρθαν τα νέα χαράτσια. Για να μας αφανίσουν οικονομικά, να μας εξαθλιώσουν. Όμως δεν ήταν απ’ ότι φαίνεται αρκετό αυτό. Τώρα βάλθηκαν να μας εξαθλιώσουν και ηθικά. Να ποδοπατήσουν την αξιοπρέπειά μας. Να μας εξευτελίσουν! Θέλουν η νίκη τους να φέρει συντριβή στους ηττημένους.

Σκέψου λέει, να έχεις χάσει τη δουλειά σου, να μη σου φτάνει το επίδομα ανεργίας, να σε κυνηγούν οι υποχρεώσεις, οι λογαριασμοί, η τράπεζα, να κοντεύεις να μην έχεις να φας ένα πιάτο φαί εσύ και τα παιδιά σου. Να ακροβατείς στο κενό μεταξύ απελπισίας και απόγνωσης. Και παρ’ όλα αυτά να πρέπει να περάσεις από την «ιερά εξέταση» του εφοριακού και του αστυφύλακα. Και όχι μόνο αυτό. Δεν τους φτάνει μια «κατάθεση». Θέλουν στοιχεία. Η πατρίδα κινδυνεύει, δεν χαρίζει σε κανένα… (από τους ομοίους σου).

Θα έρθουν στη γειτονιά σου. Θα χτυπήσουν την πόρτα του γείτονα, θα τον  ρωτήσουν. Κι αν είσαι τσακωμένος μαζί του; Θα τους ανοίξεις την πόρτα και θα τους βάλεις στο σπίτι σου. Θα πάρουν «συνέντευξη» από τα παιδιά σου, τον παππού, τη γιαγιά. Την πεθερά σου… Θα μπουν στην κρεβατοκάμαρά σου, να δουν που κοιμάσαι, στο μπάνιο σου, στην κουζίνα. Θα χρειαστεί ίσως να κλάψεις, ή μάλλον καλύτερα, να κλάψετε όλοι μαζί, μήπως και καταφέρεις να σε λυπηθούν. Ξεφτίλα. Θα σου καταρακώσουν κάθε ίχνος αξιοπρέπειας που σου έχει απομείνει. Για να αποφασίσουν τελικά αυτοί για σένα, αν μπορείς να πληρώσεις ολόκληρο ή στην καλύτερη περίπτωση, μικρό μέρος του χαρατσιού. Αν βέβαια είσαι από τους «τυχερούς» και βρίσκεσαι μερικά βήματα πριν …τη λύτρωση του τελευταίου ταξιδιού, άντε βρε, θα σε λυπηθούν, δεν θα πληρώσεις τίποτα!

Εκτέλεση απόφασης της επιτροπής:
"Μπορείς να πληρώσεις!"

Δύο δρόμοι ανοίγονται μπροστά μας σήμερα, μας αρέσει ή όχι. Ο πρώτος, είναι ο δρόμος της υποταγής. Συνεχίζουμε να πληρώνουμε αδιαμαρτύρητα ό,τι χαράτσι μας στείλουν. Έχουμε λεφτά; Το πληρώνουμε. Δεν έχουμε; Κόβουμε το λαιμό μας και βρίσκουμε. Και συνεχίζουμε τη ζωή μας με σκυμμένο κεφάλι, βαρυγκωμώντας και βρίζοντας τη «μοίρα τη σκληρή» μας. Φωλιάζει ο τρόμος στις ψυχές μας, για το αύριο, για το μέλλον των παιδιών μας. Και περιμένουμε, και ευχόμαστε να «πετύχει η κυβέρνησή μας τους στόχους της», και μετά να σκεφτεί κι εμάς που βάλλαμε πλάτη με τις θυσίες μας. Χωρίς να σκεφτούμε πως εμείς, οι εργαζόμενοι, ο λαός, δεν χωράμε στους στόχους καμιάς κυβέρνησης τραπεζιτών-σοσιαλΗστών-φασιστών. Αντίθετα, είμαστε οι ίδιοι ο  μόνιμος στόχος τους. Προς εξόντωση.

Ο άλλος δρόμος, είναι ο δρόμος της αντίστασης. Της ανυπακοής σε όσα μας προτάσσουν ως νομοτελειακά. Δεν ακολουθούμε τη μοίρα που μας ορίζουν. Σηκώνουμε το κεφάλι και αναλαμβάνουμε επιτέλους τις ευθύνες μας. Τολμάμε στην πράξη να αντιταχθούμε στις πολιτικές τους που στόχο έχουν να μας ξεκάνουν. Διεκδικούμε το αυτονόητο: ό,τι παράγουμε μας ανήκει. Δεν περιμένουμε από κάποιους που σήμερα τράβηξαν μπροστά, να βγάλουν το φίδι από την τρύπα. Συμπαρατασσόμαστε με όλους τους άλλους εργαζόμενους, στα ταξικά σωματεία μας, στις επιτροπές της γειτονιάς μας, όπου υπάρχει πυρήνας αντίστασης, βγαίνουμε από το σπίτι και τη μιζέρια που απειλεί να μας πνίξει. Μη σκεφτεί κανείς πως δεν τον αφορά. Πως μπόρα είναι, θα περάσει. Θα περάσει, ναι. Αλλά τι θα αφήσει πίσω της…

Κάποιοι αποφάσισαν ήδη να αντισταθούν, και το κάνουν. Σε πολλά εργοστάσια και άλλους χώρους δουλειάς, οι εργάτες πετυχαίνουν μικρές νίκες. Κρατούν τα κεκτημένα τους. Στην «Ελληνική Χαλυβουργία» κάποιοι έπιασαν τον ταύρο από τα κέρατα. Αποφάσισαν να μη σκύψουν το κεφάλι, να μην υποταχτούν. Μας έδειξαν πως η μόνη διέξοδος σήμερα βρίσκεται στο δρόμο του αγώνα. Κάθε άλλη διαδρομή οδηγεί σε αδιέξοδο. Ας τους ακολουθήσουμε.

Μπορούμε να νικήσουμε αν παλέψουμε. Χωρίς αγώνα και θυσίες δε νίκησε ποτέ κανείς. Δεν είναι ανίκητοι και αυτό φάνηκε από το χειρισμό τους στο θέμα των χαρατσιών. Μετά από την αντίδραση που μέχρι τώρα υπήρξε, έκαναν μικρά βήματα πίσω. Εξαίρεσαν κάποιους από την πληρωμή, σκέφτονται να βάλουν πολλές δόσεις, να τα αποσυνδέσουν από το λογαριασμό της ΔΕΗ. Στην αρχή δεν το συζητούσαν καν για «διευκολύνσεις». Δεν μας φτάνουν αυτά. Ζητάμε την πλήρη κατάργησή τους. Δεν τα πληρώνουμε. Ζητάμε μια άλλη πολιτική, από μια άλλη κυβέρνηση που θα βγει από το λαό και θα υπηρετεί το λαϊκό συμφέρον. Αν η αντίδρασή μας θεριέψει, αν ένα μέτωπο όλων των εργαζομένων και των τμημάτων του λαού που υποφέρουν, γιγαντωθεί, έχουμε ελπίδες. Μας φοβούνται. Αρκεί να τους δείξουμε τη δύναμή μας…

 

[ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ 2011]

Χειρότερος εχθρός απ’ τα χαράτσια είναι ο φόβος…

Τα μεροκάματα έγιναν λίγα, κι αυτά κουτσουρεμένα. Αν έχεις δουλειά, θεωρείσαι τυχερός. Μας έκοψαν το μισθό. Μείωσαν τη σύνταξη των γονιών μας. Όλο και λιγότερα υλικά αγαθά  μπορούμε να προσφέρουμε πια στα παιδιά, στους γονείς μας, στους δικούς μας ανθρώπους. Για τον εαυτό μας ούτε λόγος. Τα λιγοστά χρήματα εξανεμίζονται από τις πρώτες μέρες του μήνα. Δεν φτάνουν ούτε για τις βασικές υποχρεώσεις της οικογένειας. Στεγαστικό ή νοίκι, ασφάλειες, λογαριασμοί. Στο σουπερμάρκετ, ψωνίζουμε στις προσφορές, και πάντα τις  φτηνές «ετικέτες». Τα βασικά. Τα παιδιά ζητούν. Η καρδιά σφίγγεται. Δεν έμεινε κάτι άλλο για να κόψουμε. Τρέμουμε μη συμβεί κάτι κακό, κάτι έκτακτο, και τι θα κάνουμε. Σκύβουμε το κεφάλι, σκεφτικοί.

Τιμωρούμαστε γιατί καταφέραμε στη ζωή μας, μετά από τόσα χρόνια δουλειάς, να φτιάξουμε ή ν’ αγοράσουμε ένα σπίτι. Κι αυτό με τη «βοήθεια» ενός δανείου. Αν κιόλας είναι λίγο μεγαλύτερο απ’ όσο «πρέπει», θεωρούμαστε διπλά ένοχοι. Μας τιμωρούν γιατί δηλώσαμε όλα τα εισοδήματά μας στην εφορία. Γιατί κόβαμε αποδείξεις στο μαγαζί. Γιατί πληρώναμε τακτικά το ΦΠΑ μας. Θέλαμε να είμαστε εντάξει. Μας υποχρεώνουν να πληρώσουμε την περαίωση. Έτσι κάνουν και οι «άλλοι». Κανείς δε θέλει μπλεξίματα με την εφορία. Πρέπει να τιμωρηθούμε γιατί έχουμε και αυτοκίνητο. Για όλα αυτά πληρώσαμε φόρους. Τώρα μας ζητούν να ξαναπληρώσουμε.

Χαράτσια τα λέει, αυτά, ο λαός. Αυτοί τα βαφτίζουν με διάφορα ονόματα. Σήμερα αυτός ο φόρος, αύριο αυτό το τέλος, μεθαύριο εκείνη η εισφορά. Άλλα τακτικά και άλλα …έκτακτα. Όλα δυσβάσταχτα. Μας εκβιάζουν για να τα πληρώσουμε. Μας απειλούν πως θα μας κόψουν το ρεύμα. Είναι αδίστακτοι κλέφτες, ληστές με νόμιμη κάλυψη. Μας ζήτησαν να βάλουμε πλάτη, για να σωθούμε όλοι. Και βάλαμε. Στην πλάτη μας έκατσαν αυτοί. Βουλιάζουμε κάθε μέρα όλο και πιο βαθιά στο βούρκο. Εμείς θα πνιγούμε. Αυτοί θα σωθούν. «Για το καλό της πατρίδας», μας είπαν. Μόνο που δεν μας είπαν για τίνος της πατρίδας το καλό μας θυσιάζουν. Έχουμε το κεφάλι σκυφτό, και υπομένουμε.

Είμαστε κυκλωμένοι.

Ψηφίσαμε μια κυβέρνηση που μας είπε πως τα πράγματα δεν είναι τόσο τραγικά όσο νομίζαμε. «Πως λεφτά υπάρχουν, νοικοκύρεμα χρειάζεται». Μας είπαν πως μπορούν. Πιστέψαμε τις υποσχέσεις τους και τους εκλέξαμε πρώτους με διαφορά, να κυβερνήσουν απερίσπαστοι και δυνατοί. Αυτοί μας πρόδωσαν. Μας μαχαίρωσαν πισώπλατα. Έκλεψαν σε μια νύχτα τους αγώνες και τις θυσίες των παππούδων και πατεράδων μας. Δολοφόνησαν δικαιώματα που κατακτήσαμε με αίμα και μάχες δεκαετιών. Γύρισαν το ρολόι της ζωής μας, πολύ πίσω. Υπηρέτησαν με τον καλύτερο τρόπο τα συμφέροντα της τάξης των πλουτοκρατών αφεντάδων τους. Κάμποσοι από τους κυβερνώντες μας άλλωστε, ανήκουν σ’ αυτή. Και οι άλλοι, τα τσιράκια τους, πασχίζουν, ιδρώνουν για να αποκτήσουν την εύνοια των αφεντικών τους. Που όταν πια δεν τους χρειάζονται τους αντικαθιστούν με άλλους, πιο …ικανούς. Αυτό συνέβη τώρα.

Δυο χρόνια μετά τις εκλογές, μας κυβερνούν άρχοντες που δεν εκλέξαμε. Βρέθηκαν στην εξουσία χωρίς να ρωτήσουν το λαό. Αυτόν που επικαλούνται οι ίδιοι αλλά και ένας πλουσιοπάροχα αμοιβόμενος, δήθεν εύθικτος,  ηλικιωμένος κυριούλης που μοιράζει τις «εντολές» σχηματισμού κυβέρνησης. Μας κυβερνούν τραπεζίτες, φασίστες τραμπούκοι, σοσιαληστές σύζυγοι φοροφυγάδων κορασίδων, πουλημένοι πρώην «εργατοπατέρες», αριβίστες πρώην ιδιοκτήτες κομμάτων, βολεμένοι, όλοι, δυνάστες του μέλλοντός μας.

Μια χούφτα πλούσιων και αδίστακτων πολιτικών, με επικεφαλής τους έναν τραπεζίτη, όργανο των «αγορών», που για να εξυπηρετήσουν με τον πιο  δουλικό τρόπο τους πλουτοκράτες αφεντάδες τους, ξεπουλάνε αυτή τη χώρα χωρίς να δίνουν λογαριασμό σε κανένα. Δείχνουν αποφασισμένοι να κάνουν τα πάντα για να «επιτύχουν» όσα δεν μπόρεσαν οι προηγούμενοι. Να τελειώσουν τη δουλειά, και μαζί και μας, το λαό. Είναι αυτοί σήμερα, οι εκλεκτοί της πλουτοκρατίας.

Όλους αυτούς τους στηρίζουν με την ψήφο τους, βουλευτές που άγονται και φέρονται από τα συμφέροντα των αφεντικών-χορηγών τους. Κυνικοί  υποστηρικτές των αντιλαϊκών νομοσχεδίων που ψηφίζουν. Ανθρωπάκια ανήμπορα να αρθρώσουν αντίλογο στις εξελίξεις, ολίγιστοι να αφουγκραστούν την κοινωνία. Εξαρτημένοι και μέρος ενός σάπιου πολιτικού-πελατειακού  συστήματος που οι ίδιοι εξέθρεψαν τόσα χρόνια. Κόβουν και ράβουν τη δημοκρατία στα μέτρα τους, κατά πως τους βολεύει και πάντα ενάντια στο συμφέρον του λαού. Και σωπαίνουμε εμείς, φοβόμαστε, σκύβουμε το κεφάλι και περιμένουμε.

Μας έχουν κυκλώσει.

Τα τηλεοπτικά τους κανάλια, τα ραδιόφωνα, οι εφημερίδες τους. Μεγαλοδημοσιογράφοι με χρυσές πένες και μανικετόκουμπα καταδικάζουν στο …στούντιο, όποιον τολμά ν’ απεργήσει. Κυρίες πολλών δεκαετιών που μοιάζουν μόλις …ετών 39, διακόπτουν προκλητικά κάθε αντίθετη προς το συμφέρον των αφεντικών τους άποψη. Τσιράκια συγκροτημάτων, παθαίνουν αλλεργία όταν ακούν λέξεις όπως «ΠΑΜΕ», ανυπακοή, αντίσταση.

Κοκκινίζουν τα ρόδινα μαγουλά τους από οργή, επικαλούνται τους νόμους, απειλούν. Άλλοι, του οικονομικού ρεπορτάζ αυτοί, μας απειλούν με το μπαμπούλα της χρεοκοπίας, αν δε συμμορφωθούμε με …τας υποδείξεις των κυβερνώντων μας. Οικονομολόγοι, πανεπιστημιακοί, πρώην πρωθυπουργοί, όλοι «ειδικοί» και με συνταγές για να βγούμε από την κρίση. Τόσο «ειδικοί» που αναρωτιέται κανείς, πως φτάσαμε ως εδώ, με τόσους …ειδικούς!

Όλες οι συνταγές, όλα τα «μίγματα» πολιτικής που ακολουθούν οι κυβερνώντες, έχουν στο στόχαστρο πάντα τον εργαζόμενο, εμένα, εσένα, τον άνεργο, το συνταξιούχο, το μισθωτό. Όλοι έπεσαν πάνω μας, από εμάς… εξαρτάται το μέλλον αυτού του τόπου. Μεγάλη μας ...τιμή λοιπόν, και …μεγάλη η ευθύνη μας. "Να σώσουμε εμείς την πατρίδα!" Σκύβουμε το κεφάλι, σφίγγουμε τα δόντια και το αποδεχόμαστε. Και ο καιρός περνάει…

Είμαστε κυκλωμένοι.

Και από το χειμώνα, που ήρθε νωρίς. Το σπίτι θέλει θέρμανση. Η θέρμανση πετρέλαιο. Τα παιδιά κρυώνουν. Εμείς αντέχουμε ακόμα. Πρέπει να αντέξουμε. Λεφτά δεν υπάρχουν. Οι αχρείοι μας χτυπούν εκεί που «πονάμε», ανεβάζουν τους φόρους, ακριβαίνει το πετρέλαιο. Προσπαθούμε να ξεγελάσουμε το κρύο με το τζάκι. Όπως παλιά στο χωριό, οι παππούδες μας. Ή με σόμπες. Ο χειμώνας θα είναι βαρύς και μακρύς. Και αν μας κόψουν το ρεύμα; Σκύβουμε το κεφάλι. Τρόμος!

Μας έχουν κυκλώσει από παντού.

Τα προσωπικά μας αδιέξοδα. Είχαμε όνειρα όταν είμαστε παιδιά. Να μεγαλώσουμε σ’ ένα κόσμο καλύτερο από των πατεράδων μας. Σε μια κοινωνία που θα είχαμε όλοι τα ίδια δικαιώματα και τις ίδιες ευκαιρίες. Στη μόρφωση, στη δουλειά, στη ζωή. Παλέψαμε να σπουδάσουμε, σημαδευτήκαμε από ένα εκπαιδευτικό σύστημα που παράγει «ειδικότητες»  και όχι μορφωμένους ανθρώπους. Άλλοι, από μικροί στα βάσανα της βιοπάλης. Σπάσαμε τη μέση μας στα γιαπιά, μαύρισαν τα νύχια μας στα συνεργεία, στέγνωσε η ψυχή μας στις θάλασσες. Η ζωή δύσκολη, ο αγώνας όμως, για να την αλλάξουμε προς το καλύτερο, όμορφος. Η ελπίδα για ένα μέλλον, το δικό μας, φώλιαζε στην καρδιά, την τροφοδοτούσε με δύναμη και αισιοδοξία.

Τα χρόνια πέρασαν. Δεν αλλάξαμε το σύστημα. Σήμερα αναρωτιέσαι: από πού ξεκίνησες, που έφτασες. Πόσα βήματα έκανες μπροστά, μέσα σ’ αυτό το άδικο και απάνθρωπο σύστημα που ποτέ δεν αποδέχτηκες. Μετράς αυτά τα βήματα και είναι αρκετά. Πάλεψες κι έφερες τη ζωή σου σ’ ένα επίπεδο «ανθρώπινο». Απέκτησες «ανέσεις» και «πολυτέλειες» που πρέπει να (και) δικαιούται κάθε  ένοικος αυτής της γης. Κατοχύρωσες κάποια δικαιώματα,  καταχτήσεις εργασιακές, ασφαλιστικές, κοινωνικές. Πήγες τη ζωή πιο πέρα από εκεί που την παρέλαβες.

Σήμερα μας κλέβουν ό,τι πετύχαμε όλα αυτά τα χρόνια. Ξηλώνουν οικονομικές απολαβές, δικαιώματα, καταχτήσεις. Γκρεμίζουν τα όνειρα της νέας γενιάς. Τα όποια, δικά μας σχέδια. Ποδοπατούν τις στερνές επιθυμίες των γονιών μας, να καμαρώνουν τα παιδιά και τα εγγόνια τους, να τα βλέπουν ευτυχισμένα. Τα μαγαζιά στις γειτονιές κλείνουν. Κάποιος, ακούσαμε, αυτοκτόνησε. Χρωστούσε. Η τράπεζα πήρε το σπίτι κάποιου άλλου. Έμειναν στο δρόμο, πέντε άνθρωποι. Τους γνωρίζαμε! Αυτοί; Είναι δυνατόν;

ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΝΑ ΣΠΑΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΚΛΟΙΟ!

Ζούμε τα δύσκολα χρόνια που μπορεί να φέρουν την ανάσταση ή την καταστροφή μας. Όλα αυτά που βλέπουμε, τα χειρότερα,  μας αφορούν όλους. Αφορούν εμάς, και όλα όσα θα έρθουν. Χτες ήταν που λέγαμε «αυτά δεν γίνονται εδώ» ή «στο τέλος θα βρεθεί μια λύση». Λύση θα βρεθεί, ερήμην μας, και εναντίον των συμφερόντων μας. Θα είμαστε τα θύματα αυτής της «λύσης». Σήμερα ζούμε αυτά που …«δεν γίνονται». Και το μέλλον προδιαγράφεται μαύρο. Εκτός αν…

Η ώρα να αντιδράσουμε ήρθε …χτες. Κάποιοι το κάναμε κιόλας. Βγήκαμε στους δρόμους, στις πλατείες, κλείσαμε τη Βουλή, φωνάξαμε. Θα το ξανακάνουμε. Για κάποιους, μαθημένα τα βουνά απ’ τα χιόνια. Δεν είναι όμως αρκετό! Δεν ιδρώνει τ’ αυτί τους! Πρέπει να οργανωθούμε καλύτερα, από τα κάτω. Να βγούμε από τ’ αδιέξοδα που αυτοί μας στριμώχνουν. Να σπάσουμε τα δεσμά του φόβου  και της αβεβαιότητας. Ο καθένας μας μόνος, είμαστε ευάλωτοι απέναντί τους. Να δούμε στα μάτια του διπλανού, του γείτονά μας, του συνάδελφου, του φίλου, την ΕΛΠΙΔΑ. Άντε, να πάρουμε τα πάνω μας!

Τρία χρόνια τώρα κάνουμε «υπομονή», τους ακούμε, τους πιστεύουμε, τους ψηφίσαμε, σκύβουμε το κεφάλι, υπομένουμε τα πάντα. Όλοι βλέπουμε ξεκάθαρα ποια αποτελέσματα φέρνουν όλες αυτές οι θυσίες που μας επέβαλλαν, τι αντίκρισμα έχουν στις ζωές μας: μας σπρώχνουν πιο βαθιά στην εξαθλίωση, μας εξοντώνουν! Γιατί λοιπόν να τους πιστέψουμε σήμερα; Την ίδια κατάληξη  θα έχουν και αυτές οι θυσίες που μας ζητούν και οι επόμενες που θα μας επιβάλλουν, όσο σκύβουμε το κεφάλι φοβισμένοι και γκρινιάζοντας. Όσο τους αφήνουμε, τόσο θα κουρσεύουν τις ζωές μας, και των παιδιών μας το μέλλον.

ΟΧΙ ΣΤΑ ΧΑΡΑΤΣΙΑ!

Μπορούμε να κάνουμε το επόμενο βήμα, που θα’ ναι πιο μεγάλο από το προηγούμενο. Μπροστά μας έχουμε το λογαριασμό της ΔΕΗ. Να μην πληρώσουμε το χαράτσι! Να αρνηθούμε! Σήμερα δεν είμαστε μόνοι. Έστω και καθυστερημένα σε κάθε γειτονιά σχεδόν δημιουργούνται επιτροπές, από ανθρώπους σαν κι εμάς. Συμμετέχουν άνθρωποι σαν κι εμάς. Με τα ίδια προβλήματα και ανησυχίες. Ας πάμε κοντά τους, δίπλα τους, να γίνουμε, πολλοί, περισσότεροι, όλοι!

Στα σωματεία, στους τόπους δουλειάς, στα ταξικά συνδικάτα μας. Στους τοπικούς συλλόγους. Αν δεν είμαστε γραμμένοι, να γραφτούμε. Να συμμετέχουμε ενεργά στις αποφάσεις. Με την άποψή μας, τις αντιρρήσεις μας, τις αγωνίες, τον προβληματισμό μας. Να δώσουμε και να πάρουμε δύναμη από τους συναγωνιστές μας. Αν δεν έχουν πάρει ακόμα αποφάσεις για αγώνα, να πιέσουμε σ’ αυτή την κατεύθυνση. Η ανάμιξή μας στα κοινά θα διώξει τα σύννεφα από τη σκέψη, θα ατσαλώσει το κουράγιο, θα μας δώσει πίσω την αισιοδοξία που μας έκλεψαν. Θα βοηθήσει τη συλλογική προσπάθεια.

Κάθε μέρα όλο και περισσότεροι δήμοι παίρνουν αποφάσεις στήριξης των δημοτών τους. Υπάρχουν επιφυλάξεις, κατά πόσο θα το πάνε μέχρι τέλους, αλλά μη φωλιάσει πάλι ο φόβος στις ψυχές μας. Είναι ένα θετικό βήμα. Εμείς να τους πιέσουμε να το πάνε παραπέρα. Να πιέσουμε στο δήμο μας. Να απαιτήσουμε να συζητηθεί το θέμα των χαρατσιών στο δημοτικό συμβούλιο. Να πάρουν αποφάσεις. Στριμώχνονται οι δήμαρχοι όταν βλέπουν πως άλλοι δήμοι πρωτοστατούν. Όταν οι δημότες τους πιέζουν.

ΝΑ ΜΗΝ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ!

Να είμαστε προετοιμασμένοι πως μπορεί να μας κόψουν το ρεύμα! Δεν τελείωσε η ζωή με λίγες ώρες στο σκοτάδι. Ο αγώνας γίνεται για να μη  σπρώξουν ολόκληρη τη ζωή μας στο σκοτάδι. Στο διαδίκτυο υπάρχουν πρακτικές οδηγίες πως προστατεύουμε τα ρολόγια της ΔΕΗ, από αυτούς που θα έρθουν για να το κόψουν. Μπείτε στις μηχανές αναζήτησης και αναζητήστε τις. Ας τις ακολουθήσουμε.

Αν μας το κόψουν, αυτό θα είναι για λίγο. Από το δήμο, από το Συνδικάτο Οικοδόμων,  από το ΠΑΜΕ, ή από άλλες ομάδες συναγωνιστών εθελοντών, θα μας το συνδέσουν. Δεν είναι θεωρίες αυτά. Συμβαίνουν στην πράξη! Πολλοί συνάνθρωποί μας που έμειναν χωρίς ρεύμα ή νερό λόγω αδυναμίας πληρωμής των λογαριασμών, βοηθήθηκαν. Επανασυνδέθηκαν οι παροχές τους.

ΝΑ ΥΠΕΡΝΙΚΗΣΟΥΜΕ ΤΟ ΦΟΒΟ ΜΑΣ

Δεν έχουμε άλλη επιλογή. Ο χρόνος κυλάει σε βάρος μας. Μας έχει τσακίσει η ανέχεια, η απογοήτευση, η αβεβαιότητα, η απελπισία. Να μην καταλήξουμε στην κατάθλιψη και τα φάρμακα. Ο αγώνας είναι το καλύτερο γιατρικό! Να ανασυντάξουμε όσες δυνάμεις μας έχουν απομείνει. Ας σταθούμε στα πόδια μας κι ας πιστέψουμε στη δύναμή μας. Στη δύναμη αυτού του περήφανου – κάποτε – ελληνικού λαού. Αν τα χαράτσια «περάσουν», αυτοί θα μας τσακίσουν, θα μας εξαθλιώσουν.

Όσο φοβόμαστε χάνουμε την καθαρή σκέψη, τη βούλησή μας. Χάνουμε την αξιοπρέπειά μας. Αυτό εκμεταλλεύονται, η άρχουσα τάξη και οι κυβερνώντες υπάλληλοί της. Κι έτσι μας κάνουν ό,τι θέλουν. Να ξεπεράσουμε αντιλήψεις όπως «δε βγαίνει τίποτα» ή «δεν μπορούμε να νικήσουμε». Μπορούμε! Αν γίνουμε πολλοί, ΜΠΟΡΟΥΜΕ! Αρκεί να το πιστέψουμε! Και να σηκώσουμε επιτέλους το κεφάλι ψηλά! Η πρώτη  νίκη θα μας δώσει δύναμη να προχωρήσουμε στις επόμενες, μέχρι την οριστική μεγάλη νίκη, που θα είναι η ανατροπή αυτού του σάπιου συστήματος των καπιταλιστών, του κέρδους και των «αγορών».

[ΝΟΕΜΒΡΗΣ 2011]