Για
την αποκοτιά της νιότης και το χαμόγελο, που σκόρπισαν τον τρόμο στα μάτια του
μέχρι χτες παγερά ανέκφραστου κορακιού·
που σήκωσε τα χέρια και τα κράτησε ψηλά, αιχμάλωτος μιας χούφτας
κομφετί. Ένα «διάλειμμα» στη ρουτίνα της καθημερινότητάς του, που ο
αρχιτραπεζίτης θα το θυμάται για όλη του τη ζωή.
